Από νωρίς το πρωί δέχομαι μηνύματα και ευχές …. και αναρωτιέμαι, έχω γιορτή;

Κοιτάω την ημερομηνία και σκέφτομαι ότι τα γενέθλια μου έρχονται σε ένα μήνα, άρα τι;

Ναιιιιιιι, Ημέρα Γυναίκας.

Χαμογελάω αλλά αναρωτιέμαι …. Μα μόνο σήμερα να λέμε χρόνια πολλά στις γυναίκες; Γιατί;

Οκ είναι η επίσημη μέρα μας το δέχομαι, αλλά εγώ θα πάω κόντρα στο κατεστημένο και σήμερα δεν θα βγω να γλεντήσω, να φάω, να πιω. Το κάνω όποτε θέλω εξάλλου με τις φίλες μου δεν χρειάζομαι αυτή την ημέρα.

Σήμερα όμως, με αφορμή το γεγονός, θα σκεφτώ …. Θα σκεφτώ την γυναίκα που δεν έχει ωράριο με αποτέλεσμα να χάνει γεγονότα από την ζωή της, αλλά να συνεχίζει να προσπαθεί, θα σκεφτώ την γυναίκα που βλέπεις στο δρόμο να χαμογελάει, αλλά μέσα της σκέφτεται τα πάντα (ναι μια γυναίκα μπορεί να το κάνει αυτό), αυτή που δίνει την δική της μάχη σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου για να ζήσει, όταν εντελώς ξαφνικά ψηλάφισε κάτι στο στήθος της, την μέλλουσα μητέρα που βλέπει το σώμα της να αλλάζει και τις ορμόνες της να ξεφεύγουν ,αλλά χαμογελάει καθώς σε λίγο καιρό θα κρατάει κάτι πολύτιμο, αλλά και αυτή που είναι αντίθετη σε μια τέτοια διαδικασία και της αρέσει η ζωή με ανίψια και βαφτιστήρια τα οποία αγαπάει σαν δικά της παιδιά.

Η γυναίκα που τρέχει σε γιατρούς και ζει με ορμόνες για να κάνει ένα παιδί δικό της, αλλά και αυτή που αντιδρά και απαντάει ”όποτε γουστάρω”, στην κλασική ερώτηση: “Πότε θα παντρευτείς; Πότε θα κάνεις παιδιά;” …. Σίγουρα και αυτή, που παρά την κούραση της το βράδυ βγάζει από μέσα της τον δικό της ”Master Chef” και κάθεται με τις ώρες στην κουζίνα για να κάνει στα παιδιά της φρέσκο ψωμί και πιτσοψωμάκια για το σχολείο (τυχερή που την έχω φίλη, γιατί κερδίζω και εγώ ένα καρβέλι).

Δεν θα μπορούσε να λείπει από τς σκέψεις μου η γυναίκα που μεγαλώνει μόνη της το παιδί της σε ένα κόσμο λίγο κομπλεξικό και πάντα με το επικριτικό τους βλέμμα, λες και εκείνοι βιώνουν και παλεύουν γι αυτό … Αλλά και αυτές που ζουν την κόλαση στο σπίτι τους και δεν μπορούν να μιλήσουν λόγω φόβου αλλά και προκατάληψης!!!

Θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες για χαρακτήρες γυναικών που βλέπω στην καθημερινότητα μου και ναι όλα τα προηγούμενα που περιέγραψα έχουν πρόσωπο και όνομα τουλάχιστον για εμένα … Κάπου εκεί σε αυτούς τους χαρακτήρες βρίσκω και τον εαυτό μου και αναρωτιέμαι … Μα αλήθεια θα μπορούσες να γεννηθείς άντρας;                              ΟΧΙ!!!

ΝΑΙ είμαι τυχερή που είμαι γυναίκα! Γιατί όλες αυτές οι Κυρίες έχουν ένα κοινό, την αγάπη τους για την ζωή και είναι από την φύση τους φτιαγμένες να επιβιώνουν στα δύσκολα και είμαι χαρούμενη γι αυτό.

Θα επιβιώσουμε κορίτσια και θα είμαστε πάντα χαμογελαστές κόντρα στους δύσκολους καιρούς.

Χρόνια μας πολλά λοιπόν! …

*Τίτλος βασισμένος από την Ιταλική ταινία, σκηνοθεσία του Μαρκο Φερέρι IL FUTURO E DONNA.