«Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα» λέει ο θυμόσοφος λαός μας και η παροιμία αυτή ταιριάζει «γάντι» στα αντανακλαστικά, τα αργά και χαλαρά προφανώς, τόσο της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, όσο και του Δήμου Κέρκυρας, σχετικά με την ευθύνη τους και προφανώς με την έλλειψη συντονισμού και πρόβλεψης, για την εικόνα που πρέπει να δείχνει το νησί μας, σε επισκέπτες και γηγενείς.

Ενδεχομένως είναι μια από τις πρώτες φορές που ξεκίνησε η νέα τουριστική περίοδος τόσο νωρίς, στις 23 Μαρτίου συγκεκριμένα, ενώ φέτος, έπεσε και το Πάσχα νωρίς και η εικόνα που παρουσιάζει το νησί μας, όσον αφορά τον βαθμό ετοιμότητας για να υποδεχτεί τους επισκέπτες, είναι επιεικώς, απαράδεκτη.

 Αναφέρομαι σε στοιχειώδη πράγματα που όφειλε η Αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού να είχε διεκπεραιώσει, αφού πηγάζουν από τις θεσμοθετημένες αρμοδιότητες της, όπως καθαριότητα, οδικό δίκτυο, φωτισμός και άλλα.

Στα «άλλα», θα συμπεριλάβω τον καθαρισμό των παραλιών, αφού πλέον από πέρσι η Κτηματική Υπηρεσία του Υπουργείου Οικονομικών, έχει παραχωρήσει την χρήση των παραλιών στους Δήμους για τρία χρόνια. Δυστυχώς στο σύνολο τους οι παραλίες μας έχουν τα μαύρα τους τα χάλια και πραγματικά είναι θλιβερή η εικόνα, με τους πρώτους  τουρίστες να βολοδέρνουν σε αυτές και να κοιτούν αμήχανα την κατάσταση που επικρατεί, με τα απομεινάρια και τα «ίχνη» της περσινής δραστηριότητας, όσων είχαν την τύχη να τις επισκεφθούν. Ενώ οι ίδιοι να νιώθουν άβολοι μέσα στην ατυχία τους που επέλεξαν έναν τουριστικό προορισμό, ανέτοιμο να τους υποδεχτεί και να τους φιλοξενήσει.   

Την ίδια εικόνα παρουσιάζουν οι οδικοί άξονες, είτε ανήκουν στην αρμοδιότητα του Δήμου, είτε της Περιφέρειας, αφού στην καλύτερη περίπτωση θυμίζουν… από βομβαρδισμένο τοπίο, με τις εκατοντάδες λακκούβες μέχρι «ζούγκλα». Κάτι σαν survivor!!! Καλά δεν αναφέρω τις ανύπαρκτες διαγραμμίσεις… Ούτε βέβαια τον ελλιπή φωτισμό, τόσο τον δημοτικό, όσο και τον Περιφερειακό. Όπως επίσης και τα προβλήματα με τους καμένους λαμπτήρες των φωτεινών σηματοδοτών, κάτι που εμείς δυστυχώς έχουμε συνηθίσει, αλλά για τους επισκέπτες μας είναι κάτι το πρωτόγνωρο.  

Οι πρόεδροι των Δημοτικών Κοινοτήτων και των Τοπικών Συμβουλίων, οι οποίοι θα μπορούσαν να αναλάβουν το έργο, δηλαδή του εξωραϊσμού και του καθαρισμού των περιοχών τους, παραπονούνται ότι,  με τον θεσμό των παγίων, έτσι όπως δίδονται από την δημοτική αρχή, με τον περιορισμό των δραστηριοτήτων, αλλά και με τον νέο τρόπο διαχείρισης τους, δεν μπορούν να λύσουν, μέρος των προβλημάτων των περιοχών τους. Ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος των Οικονομικών, από την πλευρά του αντιτείνει ότι οι πάγιες πρέπει να δίνονται μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις, όπως ορίζει ο νόμος, δηλαδή το νομοθετικό πλαίσιο του Καλλικράτη, που ορίζει τη λειτουργία του θεσμού της πρωτοβάθμιας, αλλά και της δευτεροβάθμιας αυτοδιοίκησης και δεν πρέπει να γίνεται «συχνή χρήση» όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Αν όντως ισχύει ο ισχυρισμός του Αντιδημάρχου τότε ανακύπτουν συγκεκριμένα ζητήματα. Πρώτον, γιατί τότε δεν επιλαμβάνεται αυτών των θεμάτων, δηλαδή του εξωραϊσμού και του καθαρισμού, ο δήμος με τις κεντρικές του υπηρεσίες; Δεύτερον μπορεί να το πράξει; και εάν μπορεί γιατί έχει καθυστερήσει τόσο; Τρίτον, μήπως έτσι ακυρώνεται ο ρόλος των τοπικών συμβουλίων, οι οποίοι ουσιαστικά λειτουργούν σαν αερόσακος ή σάκος του μποξ, εξ αιτίας των παραπόνων των συγχωριανών τους για την κατάσταση που επικρατεί. Και τέλος, αν όντως αυτό προβλέπεται από τον Καλλικράτη, μήπως τώρα που συζητούνται θεσμικές αλλαγές θα πρέπει να συμπεριληφθεί και η πρόβλεψη, ώστε τα Τοπικά Συμβούλια και οι Δημοτικές Κοινότητες να έχουν ένα μικρό προϋπολογισμό για μικρά έργα και παρεμβάσεις στις περιοχές τους;

Σε κάθε περίπτωση για μια ακόμα χρονιά ξεκινά η τουριστική περίοδος και η Κέρκυρα είναι απροετοίμαστη και σε κάθε περίπτωση, η περιφέρεια, δηλαδή η κερκυραϊκή ύπαιθρος είναι ο μεγάλος ριγμένος και τα παράπονα τόσο των μελών των Τ.Σ και των Δ.Κ όσο και των πολιτών που βλέπουν την καθημερινότητα τους να υποβαθμίζεται, είναι απολύτως δικαιολογημένα.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις «Επισημάνσεις της Κυριακής», 08-04-2018.