23 ημέρες χωρίς νερό στον Κάβο, σχεδόν 1 μήνα χωρίς νερό στους Άγιους Δέκα, 15 ημέρες χωρίς νερό στο Νησάκι, άλλες τόσες περίπου μέρες χωρίς νερό στο Μπαρμπάτι, 10 μέρες στην Πετάλια, μια εβδομάδα στην Περίθεια, 10 ημέρες στις Λούτσες και είναι μακρύς ο κατάλογος των περιοχών που και φέτος ταλαιπωρήθηκαν από τις διακοπές στην  υδροδότηση και την προβληματική ύδρευση.

Από εδώ και πέρα τα πράγματα θα χειροτερέψουν ακόμα περισσότερο λόγω των κλιματικών αλλαγών κάτι που δυστυχώς ή αγνοούμε ή πιστεύουμε ότι δεν θα μας ακουμπήσει αυτό το πρόβλημα. Σε κάθε περίπτωση δεν προνοούμε για να αντιμετωπίσουμε αυτό που έρχεται και είναι η λειψυδρία. Και η λειψυδρία σε έναν τουριστικό προορισμό είναι δύο φορές πρόβλημα. Προφανέστατα είναι σοβαρό πρόβλημα για τους κατοίκους του νησιού, αλλά και για τους επισκέπτες που δεν έχουν συνηθίσει σε τέτοιες καταστάσεις. Και όταν μάλιστα χρυσοπληρώνουν την διαμονή τους σε κάποιες περιοχές, όπως είναι το Νησάκι, η Κασσιόπη και άλλες.

Συζητάμε όλοι για τα σκουπίδια, αλλά το μεγαλύτερο και πιο δύσκολο να επιλυθεί είναι το πρόβλημα υδροδότησης του νησιού, δεν είναι μόνο οι διακοπές κυρίως τα καλοκαίρι, αλλά και το γεγονός ότι ενώ πληρώνουμε για το νερό αυτό δεν πίνεται και αγοράζουμε εξάδες, με τεράστια οικονομική διαρροή από τον οικογενειακό κορβανά και κατ’ επέκταση από την Κέρκυρα.

Η επίλυση του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων σε έναν βαθμό έχει δρομολογηθεί αφού υπάρχει η χρηματοδότηση για το εργοστάσιο και βαίνουμε στην δημοπράτηση του, έχει ξεκινήσει η ανάπλαση των  κυττάρων στο ΧΥΤΑ Τεμπλονίου και όλες οι υπόλοιπες κινήσεις στο πλαίσιο του σχεδιασμού του ΣΥΔΙΣΑ. Βέβαια όλα αυτά δεν θα γίνουν από την μία μέρα στην άλλη αλλά τέλος πάντων έχουν δρομολογηθεί κάποια πράγματα.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι το πιο ώριμο έργο από πλευράς μελετών είναι το έργο των φραγμάτων, όσον αφορά τα έργα στο νησί μας. Σκοντάφτει όμως σε ένα σαθρό επιχείρημα που βάζουν οι κυβερνήσεις και η προηγούμενη, που το χαρακτήρισε ο Πρωθυπουργός Φαραωνικό  έργο, ενώ στη Κρήτη και στη Ρόδο ολοκληρώθηκαν τα έργα πριν από λίγο χρονικό διάστημα, ότι υπάρχει η σχέση κόστους οφέλους. Η αλήθεια είναι ότι οι Κυβερνήσεις, επειδή δεν πιέζονται από τους εκπροσώπους της Κέρκυρας, δεν θέλουν να δώσουν στο νησί μας ένα έργο 200 περίπου εκατομμυρίων για 110 χιλιάδες κατοίκους. Με τη μόνη διαφορά ότι εμείς είμαστε 110.000 χιλιάδες κάτοικοι τους 6 μήνες και τους άλλους 6 μήνες 300 και 400 χιλιάδες κάτοικοι και ότι είμαστε ένας από τους πιο προβεβλημένους τουριστικούς προορισμούς της χώρας, ο οποίος συνεισφέρει στο δημόσιο κορβανά ετησίως αρκετά δις ευρώ.

Τώρα αυτό που λένε ότι το έργο θα ολοκληρωθεί τμηματικά, δεν ισχύει, γιατί το βασικό για εμάς είναι να κατασκευαστούν τα φράγματα, δηλαδή οι αποταμιευτήρες και βεβαίως να γίνουν τα δίκτυα. Και σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει αντιπρόταση για την επίλυση του υδρευτικού προβλήματος του νησιού μας. Αν όχι τα φράγματα τι; Κανείς δεν έχει προτείνει μια άλλη πρόταση για να την συζητήσουμε, έτσι λοιπόν τα Φράγματα είναι μονόδρομος και πρέπει να πιέσουμε να γίνουν.

Σήμερα έχουμε νέες αρχές, τόσο στο Κοινοβούλιο τρεις νέους Βουλευτές, μια νέα Κυβέρνηση από ένα κόμμα που έχει «τρέξει» το έργο των Φραγμάτων και νέες αυτοδιοικητικές αρχές Α! και Β! βαθμού. Ας συνεργαστούν και όλοι μαζί να διεκδικήσουν την υλοποίηση του έργου των Φραγμάτων.

Και υπολογίστε το εξής σημαντικό ότι θα «πέσουν» στο νησί περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ, θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας κατά την κατασκευή του έργου και επίσης θέσεις εργασίας κατά την λειτουργία του. Θα είναι μια τεράστια οικονομική ανάσα για το νησί και την τοπική οικονομία.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις «Επισημάνσεις της Κυριακής», 11-08-2019.