Στη ζωή τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται ή όπως δείχνουν και γι’ αυτό όσοι παρασέρνονται από την σιγουριά ότι αυτό που βλέπουν είναι η πραγματικότητα, κάποιες φορές αυτή η βεβαιότητα τους οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα και αποφάσεις. Αυτό το γνωρίζουν όσοι κατόρθωσαν να επιβιώσουν στην έρημο μέρες χωρίς νερό, όταν ονειρεύονταν καταρράκτες…

Γιατί αυτός ο μακροσκελής πρόλογος;

Γιατί από το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, κάποιοι θεωρούν βεβαιότητα ότι η Κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο Εσωτερικών θα προχωρήσει στη διάσπαση των τριών νησιώτικων Δήμων δηλαδή Λέσβου, Κεφαλονιάς και Κέρκυρας καθώς επίσης και της Κοζάνης στο Βελβεντό. Όντως την Κυριακή είναι μια κρίσιμη σύσκεψη – συνάντηση των αρμοδίων κυβερνητικών, αυτοδιοικητικών και πολιτικών παραγόντων όπου αναμένονται ανακοινώσεις. Σημαντικό αυτό. Αναμένονται ανακοινώσεις, οπότε οφείλουμε να περιμένουμε και να μην θεωρούμε ως βεβαιότητα την διάσπαση, η οποία όντως, αυτή την στιγμή, έχει το προβάδισμα στην «κούρσα» που γίνεται μεταξύ αυτών που επιθυμούν την διάσπαση και αυτών που δεν την επιθυμούν. Ένα το κρατούμενο λοιπόν. Πάμε στο «δύο τα κρατούμενα». Ποιοι θέλουν τη διάσπαση και ποιοι δεν την θέλουν.

Την διάσπαση την θέλουν και την επιθυμούν διακαώς και έχουν αγωνισθεί μετά μανίας βουλευτές των προαναφερθεισών περιοχών μεταξύ των οποίων και ο Βουλευτής Κώστας Παυλίδης, ο πρώην Υπουργός Εσωτερικών και σημερινός Γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης, ο πρώην Υπουργός της Ν.Δ ο Αθανασίου, ο Δήμαρχος Λέσβου Γαληνός και άλλοι. Ποιοι δεν θέλουν την διάσπαση. Πρώτος και καλύτερος ο Υπουργός Εσωτερικών Αλέξης Χαρίτσης, τις δηλώσεις του οποίου αν διαβάσετε με ψυχραιμία και όχι με παραμορφωτικούς φακούς θα καταλήξετε σε αυτό το ασφαλές συμπέρασμα. Τι έχει πει και τι λέει συνεχώς ο κύριος Χαρίτσης; «Σημασία δεν έχει ο αριθμός των νέων οργανισμών που θα δημιουργήσουμε, αλλά το να μπορούν αυτοί οι νέοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης να λειτουργήσουν με επάρκεια και να μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των δημοτών, ούτως ώστε να μην μας βρίζουν».

Γκέ γκε; Καταλάβατε; Και έχει απόλυτα δίκιο.

Βεβαίως πέραν από την ουσία, που είναι ο προβληματισμός του Υπουργού Εσωτερικών να δημιουργήσει λειτουργικούς και αποτελεσματικούς Δήμους, είναι το αντισυνταγματικό ή συνταγματικό πρόσχωμα του άρθρου 52. Περιμένουμε την τελική απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του κράτους, που όμως σε κάθε περίπτωση δεν είναι θέσφατο.

Τι σημαίνει αυτό; Μπορεί το Νομικό Συμβούλιο να κρίνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα αντισυνταγματικότητας και να ψηφισθεί η τροπολογία ή το μίνι νομοσχέδιο και αυτή τελικά να προσβληθεί νομικά. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Μπάχαλο για τις εκλογές. Προφανώς όλα αυτά ο Υπουργός Εσωτερικών θα τα συνεκτιμήσει πριν ανακοινώσει τις τελικές του αποφάσεις, όποιες και να είναι αυτές.

Μπορεί να ανακοινώσει τη διάσπαση των προαναφερόμενων Δήμων εν όψει των επικείμενων εκλογών, μπορεί επίσης να ανακοινώσει την διάσπαση των συγκεκριμένων Δήμων, αλλά με ισχύ τις επόμενες εκλογές. Σε αυτό το σημείο που βρισκόμαστε και το σκληρό πολιτικό μπα ντε φερ που γίνεται ανάμεσα και σε βουλευτές και πολιτικούς παράγοντες, όλα είναι πιθανά.