Ξεκίνησε η να τουριστική περίοδος και τα πρώτα «μηνύματα» δεν είναι ενθαρρυντικά, αφού οι προσεγγίσεις διίστανται. Από τη μία σύμφωνα με τα στοιχεία των αφίξεων στο αεροδρόμιο «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ» κατά τον Μάιο μπορεί να καταγράφουν μια μικρή μείωση περίπου 3,5% αλλά οι προοπτικές κάθε άλλο ευοίωνες είναι για να μην πούμε ότι είναι δυσοίωνες.

Και αυτό γιατί, την παρτίδα τον Μάιο την έσωσε για μια ακόμα φορά η Αγγλική αγορά, από την κατεγράφη μια άνοδος περίπου + 8.500 επιβάτες τον Μάιο του 2019, ενώ «κατέρρευσαν» άλλες αγορές που τα τελευταία χρόνια είχαν κυριαρχικό λόγο στις αγορές προέλευσης τουριστών για τον προορισμό μας, όπως η Πολωνία. Πλέον δικαιώνονται όσοι ισχυριζόταν ότι «αυτοί οι τουρίστες είναι δανεικοί» και αυτό αποδείχθηκε με το «άνοιγμα» της Τουρκικής αγοράς, αλλά και του βορειοαφρικανικού τόξου, αφού πλέον προορισμοί όπως η Αίγυπτος, η Τυνησία και το Μαρόκο δεν είναι μόνο για τον χειμώνα, αλλά πλέον «λειτουργούν» και το καλοκαίρι και είναι άκρως ανταγωνιστικοί προς εμάς.

Το χειρότερο βεβαίως δεν είναι η κάμψη στις αφίξεις, αλλά η τεράστια μείωση στους τζίρους, αφού η αγορά αναστενάζει και κάποιοι επαγγελματίες τώρα στην έναρξη της περιόδου τονίζουν ότι υπάρχει μείωση που κυμαίνεται από 25% μέχρι 30%. Και αυτό, δηλαδή οι τζίροι είναι το πιο σημαντικό μέγεθος για την οικονομία του τουριστικού μας προορισμού.

Την συνέχεια της τουριστικής περιόδου κανείς δεν μπορεί να την προδικάσει, ακόμα δεν έχουμε ακυρώσεις πτήσεων, η προοπτική για τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, ισχυρίζονται οι επαΐοντες ότι αυτή την στιγμή δεν είναι αρνητική, αλλά προϊόντος του χρόνου κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει με ασφάλεια πως μπορούν να εξελιχθούν τα πράγματα. Βεβαίως για μια ακόμα φορά κυριαρχεί η τάση του lastminute για να μην πούμε του lastsecond, αφού κάποιοι αποφασίζουν  και επιλέγουν τον τουριστικό τους προορισμό, αφού φθάσουν στο αεροδρόμιο, αλλά πλέον είναι δύσκολο για εμάς, να αντιδράσουμε, αφού δεν έχει χαραχθεί μια τέτοια στρατηγική επιλογή.

Και αφού στο μέτωπο του τουρισμού τα πράγματα εξελίσσονται κάπως έτσι, όπως τα περιγράψαμε παραπάνω, έχουμε ακόμα το «αγκάθι» των σκουπιδιών και φαίνεται ότι θα το έχουμε και τους επόμενους μήνες. Τα πράγματα δεν εξελίσσονται με τον καλύτερο τρόπο αφού, το οικόπεδο των αδελφάτων τείνει να «τιγκάρει» από τα δέματα που συνεχίζουν να μεταφέρονται στον χώρο, την ίδια στιγμή που είναι κορεσμένος ο χώρος στο ΧΥΤΑ Τεμπλονίου και η εναπόθεση και λειτουργία των δεματοποιητών γίνεται μετά δυσκολίας και με «αλχημείες» για την εναπόθεση σκουπιδιών, η αγορά του οικοπέδου των 52 στρεμμάτων φαίνεται ότι έχει κολλήσει και καθυστερεί η έγκριση της χρηματοδότησης για να προχωρήσουμε στο επόμενο στάδιο που είναι η δημοπράτηση του εργοστασίου, το οποίο έτσι και αλλιώς, καλώς εχόντων των πραγμάτων θα το έχουμε σε 3 περίπου χρόνια.

Αυτά τα ολίγα για σήμερα, μην σας μαυρίσω την καρδιά και καλό καλοκαίρι.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις «Επισημάνσεις της Κυριακής», 16-06-2019.