Κατά την μυθολογία, η Ιφιγένεια θυσιάστηκε από τον πατέρα της τον Αγαμέμνονα. Κατά άλλους μύθους, αντ’ αυτής, θυσιάστηκε ζώο και η Ιφιγένεια έγινε ιέρεια της θεάς Αρτέμιδας για να συνεχίσει την περιπέτεια της ζωής της.
Κατά την σύγχρονη πραγματικότητα για τον σημερινό.. Ιφιγένειο, έχουν ετοιμάσει όλη την τελετή. Μόνο την θυσία αναμένουν για να εξαγνιστούν οι ίδιοι.
Του «επέβαλαν» την διακοπή Σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) και του υποσχέθηκαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Ο Ιφιγένειος από τη μια, ακούμπησε πάνω τους και με αέρα αριστεροσύνης, με την ρομφαία του έκοψε κάθε εξέλιξη. Από την άλλη σε κατάσταση νιρβάνα, αυτός και συνεργάτες του, ανέμεναν «πέσε σύκο να σε φάω».
Ο χρόνος κυλούσε σαν γάργαρο νεράκι, αλλά κατέληγε σε βόρβορο, όπου αυτός και η πολιτεία που διαφέντευε βούλιαζαν όλο και περισσότερο.
Τώρα ήγγικεν η ώρα της θυσίας του Ιφιγένειου, για τον οποίο κανείς πια δεν ενδιαφέρεται. Αντίθετα την σπάθα της θυσίας την κρατούν οι αδερφοί-σύντροφοί του.
Και ενώ αγωνίζεται αντ’ αυτού να θυσιαστεί ζώο, για να υπηρετήσει.. ιέρειος του θεού Αλέξιου και να συνεχίσει την περιπέτεια της ζωής του, αυτός και συνεργάτες του αναμένουν «πέσε σύκο να σε φάω».
Καμία ουσιαστική ενέργεια. Και όμως, υπάρχει λύση και η πολιτεία που ακόμα διαφεντεύει, βοά.
Γιατί Ιφιγένειε, πρώτα γεννήθηκαν οι λύσεις και μετά προέκυψαν τα προβλήματα.
Και από την άλλη, ο «αλύγιστος» Αγαμέμνων, την έκανε τη δουλειά του. Σκότωσε το ιερό ελάφι της θεάς και βρήκε σαν λύση να θυσιάσει τον Ιφιγένειο, για να γίνει η δική του δουλειά. Να εξευμενίσει και να ξεγελάσει τη θεά.
Αλλά, ο μύθος αναφέρει ότι τελικά ο αλύγιστος, ο άτεγκτος, αυτός που δεν εκβιάζεται, δεν υπολογίζει πολιτικό κόστος, που εκφέρει διχαστικό λόγο, ο Αγαμέμνονας τελικά, δολοφονήθηκε από την σύζυγό του Κλυταιμνήστρα και τον εραστή της Αίγισθο που όσο ο ίδιος πολεμούσε στην Τροία, ο Αίγισθος του είχε πάρει την εξουσία των Μυκηνών (και την Κλυταιμνήστρα ασφαλώς).
Τι σε διδάσκει η Ελληνική μυθολογία!