Το ένα πρόβλημα διαδέχεται το άλλο και εμείς σαν την στρουθοκάμηλο έχουμε βάλει βαθειά το κεφάλι στο χώμα και ασχολούμαστε μόνο με τα σκουπίδια. Ίσως γιατί κάποιοι βολεύονται από αυτό το πρόβλημα, μην ξεχνάμε ότι «χτίστηκαν» πολιτικές καριέρες πάνω στα… σκουπίδια ή επειδή το τοπικό πολιτικό σύστημα έχει συνηθίσει να βλέπει μόνο το δέντρο και όχι το δάσος.

Τώρα που «σωθήκαμε» με την μεταφορά στη Κοζάνη θα ασχοληθούμε και με κάτι άλλο; Με την επίλυση κάποιου άλλου προβλήματος; Όχι βέβαια ότι έχει λυθεί το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων  με την μεταφορά για να μην γελιόμαστε γιατί, δυστυχώς θα το βρούμε μπροστά μας. Μακάρι να διαψευστώ,  αλλά μέχρι στιγμής δεν έχω πειστεί ότι το εγχείρημα είναι σωστά και με ακρίβεια μελετημένο, τόσο πρακτικά, όσο και οικονομικά. Δηλαδή όλοι συμφωνούν ότι δεν «σωζόμαστε» με την μεταφορά μόνο 25.000 τόνων απορριμμάτων, αφού ακόμα παραμένει αναπάντητο το ερώτημα τι θα γίνουν οι υπόλοιποι μέχρι τις 65.000 τόνους που «παράγουμε». Και βέβαια υπάρχει και ένας προβληματισμός για το πόσο θα μας κοστίσει η μεταφορά και επικαλούμαι τον προβληματισμό που δημόσια έχει διατυπώσει ο Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας  Γιώργος Μαχειμάρης, χωρίς ακόμα κανείς να τον αντικρούσει με πειστικά επιχειρήματα.  Κλείνω εδώ το θέμα των απορριμμάτων αφού δυστυχώς θα το ξαναβρούμε μπροστά μας, όχι μόνο την μεταφορά αλλά και την αποκομιδή αφού η πρόσληψη των 174 περίπου ατόμων με την 3Κ  δεν λύνει το πρόβλημα δεδομένου του ανεπαρκούς εξοπλισμού και των τριών δήμων.

Θα πρέπει, ως νοήμονες και σώφρονες άνθρωποι, να βγάλουμε τις τσίμπλες από τα μάτια μας και να δούμε την πραγματικότητα στο νησί μας. Υπάρχουν σοβαρότατα προβλήματα τα οποία σχετίζονται, τόσο με την καθημερινότητα μας, όπως η ύδρευση, αλλά και με τις υποδομές του τουριστικού προορισμού μας, που είναι πλέον γερασμένες και καθόλου ελκυστικές για τους επισκέπτες του νησιού.

Οδικό δίκτυο, έχει τα μαύρα του τα χάλια. Την τελευταία στιγμή και προφανώς για να σωθούν τα προσχήματα έγιναν, ενδεχομένως ακόμα και να γίνονται κάποιες παρεμβάσεις, δυστυχώς  εμβαλωματικού  χαρακτήρα, τουλάχιστον μέχρι σήμερα.  Εγώ τεχνικός δεν είμαι, αλλά καταγράφω τις φωνές διαμαρτυρίας που έχουν ακουστεί. Να πιάσουν τόπο δηλαδή τα χρήματα που πέφτουν στην άσφαλτο τόσο στο επαρχιακό, όσο και στο δημοτικό οδικό δίκτυο  και κυρίως να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των εποχουμένων και των οχημάτων τους. Να θυμίσω ότι συνεχίζουν να κάνουν στον βορρά χρυσές δουλειές τα βουλκανιζατέρ;  Από τα σπασμένα λάστιχα και τις «ζαβωμένες» ζάντες.

Ύδρευση. Εδώ και ώρα να ξαναβγεί από το συρτάρι στο σύνολο του το έργο των φραγμάτων. Είναι θέμα «ζωής και θανάτου», ας γίνομαι λίγο δραματικός δεν πειράζει, για το νησί, για τους κατοίκους, για τον τουρισμό μας και την οικονομία μας. Να γίνει επικαιροποίηση της μελέτης, να μειωθεί ο προϋπολογισμός σε πιο ρεαλιστικές τιμές για την εποχή, γύρω στα 200 εκατομμύρια και να δημοπρατηθεί στο σύνολο του το έργο. Εδώ και τώρα. Ο Στέφανος Γκίκας το επανέφερε με ερώτηση στη Βουλή και ο Γιώργος Μαχειμάρης το επισημαίνει με κάθε ευκαιρία, ας τον καταλάβει και το σύνολο του πολιτικού και αυτοδιοικητικού κόσμου του νησιού.

Φωτισμός ελλιπής και προβληματικός. Και εδώ τα προβλήματα δυστυχώς συνεχίζονται. Ο ηλεκτροφωτισμός, τόσο των οικιστικών περιοχών, όσο και του οδικού δικτύου, είναι αρκούντως προβληματικός, πιο σωστά συνεχίζει να είναι προβληματικός και οι όποιες προσπάθειες έγιναν για να επιλυθεί το πρόβλημα, έπεσαν στον Καιάδα της αδιαφορίας. Δεν σας πάω μακριά δείτε την παραλιακή της Γαρίτσας που μετά τις  6 το απόγευμα είναι στο σκοτάδι.

Τα πολιτιστικά μας μνημεία και οι αρχαιολογικοί χώροι έχουν τα δικά τους προβλήματα, ενδεικτικό ότι οι οχυρώσεις μας παλαιό και νέο Φρούριο συνεχίζουν να θυμίζουν ζούγκλα ακόμα και μετά την επίσκεψη της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη.

Προφανώς και δεν είναι τα μοναδικά προβλήματα που «καλύφθηκαν» κάτω από τους όγκους των σκουπιδιών, αλλά είναι τα πιο πολυσύχναστα και αυτά για τα οποία γίνεται, δικαίως πάντα, μεγάλη γκρίνια.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις «Επισημάνσεις της Κυριακής», 01-12-2019.