Την ερχόμενη Κυριακή θα προσέλθουμε στις κάλπες για να αναδείξουμε τους εκπροσώπους μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τις νέες Αυτοδιοικητικές Αρχές Α’ και Β’ βαθμού.
Δυστυχώς αυτό στο οποίο καταλήγουμε ως συμπέρασμα, όχι μόνο εγώ, αλλά η πλειοψηφία των συμπολιτών μας είναι ότι ουσιαστική πολιτική συζήτηση, για το διακύβευμα και στα τρία επίπεδα των εκλογών, δηλαδή τόσο για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, όσο και για το Δήμο της Κέρκυρας νε προκειμένω και για την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων δε έχει γίνει.
Τσακωμοί, ανούσιες αντιπαραθέσεις, συνθήματα, αοριστίες, μισόλογα κάπως έτσι έχει κυλήσει μέχρι τώρα και πολύ φοβάμαι έτσι θα κλείσει και αυτή η προεκλογική περίοδος.
Στην κεντρική προεκλογική σκηνή οι δύο μονομάχοι έχουν επιδοθεί σε μια προσπάθεια πλειοδοσίας και υποσχεσιολογίας, ποιος θα «δώσει» τα περισσότερα, με αποτέλεσμα στις Βρυξέλλες να «τραβάνε τα μαλλιά τους» φοβούμενοι ότι αν όντως ισχύουν οι υποσχέσεις θα ξαναμπούμε σε νέες περιπέτειες και σε νέα μνημόνια. Τελικά οι Ευρωπαίοι θα λένε τη γνωστή ρήση διασκευασμένη «αυτοί οι Έλληνες είναι τρελοί». Δέκα χρόνια μνημονίων, μια κοινωνία γονατισμένη, καθημαγμένη και εξαντλημένη και οι «ηγέτες» μας μυαλό δεν έβαλαν. Από το «Τσοβόλα δώστα όλα» φθάσαμε στο «Τσακαλώτε, δώσε και τις κουρτίνες και τα απάσβεστα». Όλα για την καρέκλα και γαία πυρί μιχθήτω.
Τώρα στα δικά μας, δηλαδή σε Περιφέρεια Ιονίων νήσων και Δήμο Κέρκυρας, ισχύουν περίπου μια από τα ίδια. Μέχρι τελευταία στιγμή η Περιφερειακή αρχή υπογράφει «έργα και δράσεις» ενώ 5 ολόκληρα χρόνια ήταν … χαλαρά και επιπροσθέτως μια ανούσια αντιπαράθεση για να κερδηθούν, αν είναι δυνατόν, οι εντυπώσεις για το περίφημο debate στο οποίο προσκαλεί τους «αντιπάλους» του ο Περιφερειάρχης. Πολύ μελάνι έχει χυθεί για ανακοινώσεις και κόντρα ανακοινώσεις ουσιαστικά για το τίποτα. Λες και το ψηφοφόρο τον ενδιαφέρει ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις σε ένα debate ή περιμένει το debate για να αποφασίσει ποιον θα ψηφίσει. Λες και ο Κερκυραίος πολίτης και γενικότερα ο επτανήσιος δεν έχει καταλήξει και δεν έχει βγάλει τα συμπεράσματα του, όταν για πέντε χρόνια τα παιδιά στο Ληξούρι, μετά το σεισμό πηγαίνουν για μάθημα ακόμα σε κοντέινερ ή όταν ο Κερκυραίος έχει αλλάξει λάστιχα και αμορτισέρ στο αυτοκίνητο του 2-3 φορές.
Για να μην πως για τα μισά κουρτελάτσα στη Γαρίτσα που έκοψαν κορδέλα, 20 μέρες πριν τις εκλογές.
Και τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν για το Δήμο Κέρκυρας. Πλην εξαιρέσεων που έχουν συγκεκριμένες προτάσεις για κάποια θέματα, όπως για τα σκουπίδια, όχι όλοι, διαβάζουμε και ακούμε προγράμματα και υποσχέσεις που μας κάνουν από τη μία να γελάμε και από την άλλη να εξοργιζόμαστε γιατί κάποιοι υποτιμούν τη νοημοσύνη μας.
Δυστυχώς πέρασε μια ακόμα προεκλογική περίοδος και ουσιαστική συζήτηση και ουσιαστικός διάλογος για τα προβλήματα και τα αναπτυξιακά θέματα του νησιού δεν έγινε συζήτηση. Φοβάμαι ότι αν η συνέχεια όταν με το καλό αναλάβουν οι νέες Αυτοδιοικητικές Αρχές Α’ και Β’ βαθμού είναι στο ίδιο μοτίβο, τότε τα περιθώρια αισιοδοξίας εκμηδενίζονται. Ελπίζω και εύχομαι να διαψευστώ.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις «Επισημάνσεις της Κυριακής», 19-05-2019.