Νομίζω ότι σε κάτι που συμφωνούμε, αν όχι όλοι, τουλάχιστον η πλειοψηφία είναι ότι έχουμε κουραστεί από τα ΘΑ των τελευταίων χρόνων και επιτέλους χρειαζόμαστε επειγόντως πράξεις και έργα.

Τα παραδείγματα πολλά, θα σταθώ σε δυο τρία. Ξεκινώ με την πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Ναυτιλίας Φώτη Κουβέλη στη  Κέρκυρα και στα Διαπόντια Νησιά, στο πλαίσιο της οποίας ανακοίνωσε την δρομολόγηση του σοβαρότατου προβλήματος της συγκοινωνιακής διασύνδεσης των Διαποντίων με τη Κέρκυρα. Δεν λύθηκε το πρόβλημα, δρομολογήθηκε η επίλυση του προβλήματος και ευελπιστώ και εύχομαι να λυθεί, γιατί μεσολαβεί και ένας διαγωνισμός για να μπει πλοίο στη γραμμή και θυμίζω ότι φθάσαμε στον σχεδόν αποκλεισμό των τριών νησιών, γιατί απέβησαν άκαρποι 4-5 διαγωνισμοί που προηγήθηκαν. Βεβαίως αυτός ο διαγωνισμός γίνεται με πολύ καλύτερες προϋποθέσεις μετά τις αποφάσεις του Σ.Α.Σ για αύξηση του ποσού της επιδότησης, οπότε είναι και ελκυστικότερος στους πλοιοκτήτες. ΘΑ λυθεί το πρόβλημα, αλλά ρωτώ, έπρεπε να περάσουν 4 περίπου μήνες όπου τα νησιά ήταν αποκλεισμένα και να χαθεί μια τουριστική περίοδος που θα έφερνε κέρδη στους κατοίκους των νησιών; Γιατί πέρασε αυτό το χρονικό διάστημα χωρίς να μια απέραντη χωματερή. Πόσες και πόσες φορές σε αυτό το διάστημα των 5 περίπου μηνών, πάμε για 6 πια, δεν έχουμε ακούσει ότι ΘΑ απομακρυνθούν τα απορρίμματα δοθεί αυτή η λύση που δόθηκε σήμερα; Γιατί λειτουργούμε με αργά αντανακλαστικά; Γιατί πάντα θα πρέπει να είμαστε επιμηθείς και όχι προμηθείς;

Ένα ακόμα ΘΑ που μας έχει κουράσει είναι το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων και κυρίως της αποκομιδής, αφού για μια ακόμα φορά το νησί έχει καταντήσει από τους δρόμους, ότι ΘΑ δώσουμε λύση, ότι ΘΑ προσλάβουμε προσωπικό, ότι ΘΑ γίνει διαγωνισμός για να κάνουν οι ιδιώτες την αποκομιδή, ότι ΘΑ επικαιροποιηθεί η περιβόητη μελέτη για το εργοστάσιο ολοκληρωμένης διαχείρισης, ότι ΘΑ το ένα και ΘΑ το άλλο. Πραγματικά κουραστήκαμε δεν πάει άλλο, έχουν εξαντληθεί όλα τα ψήγματα υπομονής που μας έχουν απομείνει.

Και ένα τελευταίο ΘΑ για σήμερα. Για μια ακόμα φορά βγαίνουν στα Μ.Μ.Ε οι γονείς του Δημοτικού Σχολείου Κοντοκαλίου και κατηγορούν τη Δημοτική Αρχή, ότι αθέτησε την δέσμευση της για την κατασκευή του σχολείου το οποίο θα καλύπτει τις ανάγκες όλης της περιοχής. Χάθηκε η ευκαιρία ένταξης του σχολείου στο ΕΣΠΑ που ήταν σίγουρη χρηματοδοτική περιοχή και το σχολείο εντάχθηκε σε πρόταση με ΣΔΙΤ μαζί με άλλα 4 σχολεία. Προσέξτε όμως την λεπτομέρεια. Πρώτον δεν ξέρουμε πότε θα ανοίξει η διαδικασία και το κυριότερο, δεν έχει λυθεί το πρόβλημα πρόσβασης στο οικόπεδο της Πύλας, παρά τις διαβεβαιώσεις 4 χρόνων ότι είναι θέμα «δυο το πολύ μηνών». Πέρασαν 4 ολόκληρα χρόνια και δεν έχει λυθεί το πρόβλημα, με αποτέλεσμα ακόμα και να ανοίξει το ΣΔΙΤ το Σχολικό Κέντρο στο Κοντόκαλι να μην μπορεί να χρηματοδοτηθεί.

Μπουχτίσαμε στα ΘΑ, χρειαζόμαστε έργα και πράξεις επειγόντως.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις «Επισημάνσεις της Κυριακής», 21-10-2018.