Το πρώτο σοκ από τις εικόνες εγκατάλειψης ενός εκ των πιο εμβληματικών μουσείων της χώρας, μιας από τις πιο γνωστές βασιλικές επαύλεις της Ευρώπης, το ονομαζόμενο παλάτι της Αυτοκράτειρας Σίσσυ, το Αχίλλειο στο Γαστούρι, συνεχίζεται με εξίσου σοκαριστικές εικόνες από το δάσος του ανακτόρου, αποτυπώνοντας το μέγεθος της αδιαφορίας και της εγκατάλειψης της Ελληνικής πολιτείας, που ίσως αγνοεί την ίδια της την ιστορία.

Το δάσος του ανακτόρου του Αχίλλειου, που είναι συνέχεια της έπαυλης αφού έτσι θα πρέπει να το αντιμετωπίζουμε βρίσκεται σε πλήρη εγκατάλειψη χωρίς καμία φροντίδα μόνο με κάποιους καθαρισμούς που γίνονται μία φορά τον χρόνο.

Τα μοναδικά μονοπάτια, οι μαρμάρινες και μνημειώδεις σκάλες, τα περίτεχνα κιόσκια, τα εντυπωσιακά βοηθητικά κτίρια τα οποία κάποτε υποδεχόντουσαν τους ευγενείςς και την Αυτοκράτειρα Σίσσυ, έχουν πλέον καλυφτεί από βλάστηση, έχουν σπάσει, ραγίσει και αφήνονται στην εγκατάλειψη. Δυστυχώς το μνημείο στο σύνολό του αλλά και τα καλλιτεχνήματα που βρίσκονται στους κήπους και στο δάσος έχουν καλυφθεί από το πέπλο της αδιαφορίας και της απαξίωσης. Μια λέξη υπάρχει μόνο για να χαρακτηρίσει αυτές τις εικόνες. Ντροπή.

Και όμως υπάρχουν προτάσεις μετά από επιστημονική τεκμηρίωση για την αξιοποίηση των κήπων και του δάσους της βασιλικής έπαυλης του Αχιλλείου, όπως είναι η μελέτη στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος του Ιονίου Πανεπιστημίου, η οποία έγινε πριν λίγα χρόνια με επιστημονική υπεύθυνη την κυρία Αναστασία Σαλή, η οποία διετέλεσε και Πρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου.

Όντως θα μπορούσε με τις αναγκαίες και απαραίτητες παρεμβάσεις, τόσο στο εσωτερικό του ανακτόρου, όσο και στους κήπους και στο δάσος του Αχιλλείου να αναδειχθεί το σύνολο του μουσειακού χώρου μέχρι και τη Γέφυρα του Κάιζερ, την οποία δημιούργησε ο Γερμανός αυτοκράτορας Κάιζερ Γουλιέλμος ο Β! όταν πέρασε το παλάτι στην ιδιοκτησία του, σε ένα μοναδικής μουσειακής και ιστορικής αξίας χώρο στην Ευρώπη, μεγάλης επισκεψιμότητας και δίνοντας τεράστια υπεραξία στο πολιτιστικό θεματικό τουρισμό του τόπου μας.

Παρέχοντας τη δυνατότητα εκτός της ανάδειξης της μουσειακής και ιστορικής μοναδικότητας του χώρου, αλλά και για άλλες πολιτιστικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις Δυστυχώς το κράτος και η Ελληνική πολιτεία που έλαχε να διαχειρίζεται τις τύχες του Αχιλλείου και της περιοχής μέχρι την Γέφυρα του Κάιζερ αντιμετωπίζει κοντόφθαλμα, χωρίς καμία ευαισθησία και κανένα όραμα αυτό το μοναδικής αξίας πολιτιστικό και ιστορικό θησαυρό του τόπου μας.

Ρεπορτάζ: Διονύσης Μάμαλος.