Συνηθίζουμε να γκρινιάζουμε για το επίπεδο των δημόσιων υποδομών που διαθέτει το νησί μας και βεβαίως καλά κάνουμε, γιατί το οδικό δίκτυο, το δίκτυο της ύδρευσης και της αποχέτευσης, αλλά και ο τρόπος διαχείρισης των απορριμμάτων, για να μην επεκταθώ σε άλλους τομείς, σίγουρα δεν ανταποκρίνονται και δεν καλύπτουν τις ανάγκες ενός σύγχρονου και ιδιαιτέρως προβεβλημένου τουριστικού προορισμού όπως είναι το νησί μας.

Οφείλουμε λοιπόν σε αυτούς τους τομείς, να ανασκουμπωθούμε, να οργανωθούμε, να σχεδιάσουμε και να διεκδικήσουμε για να καλύψουμε τις ανάγκες μας.

Θεωρώ όμως ότι αυτός ο τόπος έχει και άλλες δυνάμεις τις οποίες δεν έχει αξιοποιήσει στο βαθμό που θα μπορούσε και υπό προϋποθέσεις να τις θέσει σε συνέργεια με τον τουρισμό, για να ανεβεί επίπεδο και ο τουριστικός μας τομέας. Αυτή η «κρυφή» δύναμη είναι ο πολιτισμός, η οποία βεβαίως δεν είναι καθόλου κρυφή, γιατί σε κάθε ευκαιρία αποδεικνύει του λόγου το αληθές, αλλά δυστυχώς δεν έχει αξιολογηθεί αρκούντως από τους εκάστοτε κατέχοντες τη εξουσία.

Παρακολουθώντας ο τρίτος αντικειμενικός παρατηρητής οποιαδήποτε από την πλειάδα των πολιτιστικών εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται στο νησί μας κατά την διάρκεια του έτους καταλήγει σε ένα ασφαλές συμπέρασμα. Στην απίστευτη δυναμική που διαθέτει αυτός ο τομέας. Είναι όντως αξιοθαύμαστο και χωρίς να εμφορούμαι από στείρο τοπικισμό, πιστεύω ότι δεν πρέπει να υπάρχει πουθενά αλλού στο κόσμο αντίστοιχο παράδειγμα, με βάση τον πληθυσμό του νησιού μας. Και βεβαίως δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι όλη αυτή η πολιτιστική «δύναμη» στηρίζεται ουσιαστικά στον εθελοντισμό. Στο μεράκι, την αγάπη και την «τρέλα» των συμπολιτών μας, που υπερβαίνουν τις δυνάμεις τους και διατηρούν ζωντανή μια πολιτιστική παράδοση αιώνων, χωρίς την ουσιαστική βοήθεια της πολιτείας, η οποία απουσιάζει, με εμφατικό μάλιστα τρόπο. Και με μικρή είναι αλήθεια, τα τελευταία χρόνια, λόγω κρίσης και Καλλικράτη, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Α! και Β! βαθμού.

Το θέμα μας είναι ότι ενώ διαθέτουμε όλες αυτές τις δυνάμεις, όλο αυτό το ανθρώπινο ταλαντούχο και καταρτισμένο δυναμικό, όχι μόνο στη μουσική, αλλά σε όλους τους τομείς του πολιτισμού, δεν μπορούμε να κάνουμε το βήμα το παραπάνω. Και δεν μπορούμε γιατί δυστυχώς δεν διαθέτουμε κατάλληλες πολιτιστικές υποδομές. Υπάρχει τεράστιο έλλειμμα και φρονώ ότι θα πρέπει οι αρμόδιοι να το δουν σοβαρά. Πολύ σοβαρά μάλιστα. Δεν είναι δυνατόν η Κέρκυρα να μην διαθέτει ούτε μια αξιοπρεπή θερινή υποδομή, εκτός του θεάτρου «Ρένα Βλαχοπούλου» στο Μον Ρεπό το οποίο ελπίζουμε να λειτουργήσει φέτος μετά από τρία χρόνια,  ούτε βεβαίως είναι δυνατόν να αρκούμαστε ακόμα στο Δημοτικό Θέατρο στην κατάσταση που έχει περιέλθει. Υπό αυτή την έννοια είναι ενθαρρυντικό ότι δρομολογήθηκε η αναπαλαίωση και η ανακατασκευή του Θεάτρου Φοίνικας αλλά και του κτιρίου Γιαλλινά, όπου θα στεγάσει το μουσείο, όπως και η αναπαλαίωση του βρετανικού νοσοκομείου στο Παλαιό Φρούριο.

Οφείλουμε να σχεδιάσουμε για το μέλλον για να δώσουμε περισσότερες ευκαιρίες σε όλο αυτό το πολιτιστικό δυναμικό,, που έχει αποδείξει ότι διαθέτει και το ταλέντο και τη θέληση για να μεγαλουργήσει.