Η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου με την απόφαση της να μετονομαστεί ο Δήμος της Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων νησιών σε Δήμο Κερκυραίων και Διαποντίων νησιών, ουσιαστικά «όρθωσε» την σύγχρονη Πόρτα Ριάλα και έβαλε διαχωριστικές γραμμές σε «χωριάτες» που ζουν στο νότο και στο βορρά και σε «αστούς». Δηλαδή εγώ που κατάγομαι από τους Αρμενάδες δεν είμαι Κερκυραίος; Τι είμαι βορειοκερκυραίος; Και ο άλλος του νότου, Νοτιοκερκυραίος; Αστεία πράγματα.

Σε μια δύσκολη περίοδο για το νησί μας που θα έπρεπε η ενότητα να είναι η πρώτιστη έγνοια των θεσμικών παραγόντων για να επιτύχουν την πολυπόθητη αποτελεσματικότητα στη διεκδίκηση επίλυσης των οξυμένων προβλημάτων του τόπου μας και να επιτευχθεί η συνεργασία με στόχο την μεγιστοποίηση των θετικών αποτελεσμάτων, έρχονται κάποιες αχρείαστες αποφάσεις που δυναμιτίζουν το κλίμα και θέτουν διαχωριστικές γραμμές.

Η, ελιτίστικης αντίληψης, απόφαση για τη μετονομασία του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας σε Δήμο Κερκυραίων αποτελεί την θρυαλλίδα εκρηκτικών εξελίξεων στο χώρο της αυτοδιοίκησης με απρόβλεπτες συνέπειες και αποτελέσματα. Στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης ο ελιτισμός είναι μια ξενική συμπεριφορά και αντίληψη που δεν έχει χώρο. Οι διαχωριστικές γραμμές σε «χωριάτες» και «αστούς», σε πολίτες Α! και Β! κατηγορίας αποτελούν διαλυτικές συμπεριφορές και δεν χωράνε στην αυτοδιοίκηση που η συγκολλητική ύλη της είναι έννοιες που ενοποιούν την ταξική κοινωνική διαστρωμάτωση και σχετίζονται με το σύνολο χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.
Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν αυτή η απόφαση εμφανίζεται ως προσπάθειας ηγεμονικής επιβολής έναντι των δυο άλλων Δήμων, των οποίων ούτε καν ζητήθηκε η άποψη τους, ούτε καν τους ετέθη υπόψη τους μια τέτοια πρόθεση.

Η απόφαση αυτή είναι ένα σοβαρότατο ατόπημα που θέτει τόνους εκρηκτικής ύλης στα θεμέλια της αυτοδιοίκησης του νομού. Ελπίζω να πρυτανεύσει η λογική και η σύνεση και η συναίνεση και όχι το σύνδρομο του Ιμπέριουμ. Δεν υπάρχουν αυτοκράτορες, ούτε αυτοκράτειρες στην αυτοδιοίκηση.