Έλεος. Πραγματικά δεν βρίσκω άλλη λέξη για να εκφράσω την αγανάκτηση τη δική μου και προφανέστατα και δεκάδων συμπολιτών μας, που με προτρέπουν «πες επιτέλους κάτι, γέμισε η πόλη τραπεζοκαθίσματα, δεν μπορούμε να περπατήσουμε».
Και δυστυχώς για μας τους άμοιρους τους πεζούς, η πόλη της Κέρκυρας και πιο συγκεκριμένα το ιστορικό κέντρο, το οποίο υποτίθεται προστατεύεται από την Unesco, αυτή είναι η αδυσώπητη πραγματικότητα την οποία βιώνουμε καθημερινά.
Η ασυδοσία, ο ετσιθελισμός, το  «έτσι γουστάρω» και «έτσι μου αρέσει», όπως επίσης «το σας γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια» έχουν δυστυχώς αναχθεί σε κυρίαρχη ιδεολογία που χαρακτηρίζει τις διάφορες συμπεριφορές και επιβάλλει στην πόλη το «νόμο της ζούγκλας» και το «νόμο του ισχυρότερου». Και η Δημοτικές αρχές, όπως και η σημερινή, υποταγμένες και σιδηροδέσμιες στις έννοιες του πολιτικού κόστους και των πελατειακών σχέσεων, απλά έχουν καθίσει στη «καρέκλα» και παρακολουθούν σαν θεατές μιας κακοστημένης παράστασης, που στο τέλος της βραδιάς, αντί για χασμουρητά, προκαλεί την «έκρηξη» των ταλαίπωρων κατοίκων, επισκεπτών και περιπατητών της πόλης με ένα μεγαλοπρεπέστατο ΑΙ ΣΙΧΤΙΡ.
Αιδώς Αργείοι, βάλτε επιτέλους ΤΑΞΗ στη πόλη, δεν υπάρχει πραγματικά ούτε σπιθαμή πεζοδρόμου, που να μην έχει καταληφθεί, παρανόμως από τα αραδιασμένα  τραπεζοκαθίσματα και οι πεζοί έχουν εκπαιδευθεί πλέον στο τοπικό σπορ του «σλάλομ» τραπεζοκαθισμάτων το οποίο θα προταθεί για Ολυμπιακό άθλημα.
Τι να λέω τώρα, «τα πάντα όλα» κατά την Αλεφάντεια ρήση, από τον γνωστό πεζόδρομο μέχρι το νέο πεζόδρομο της Ευγενίου Βουλγάρεως και Γεωργίου Θεοτόκη σε όλο τους το μεγαλείο τα «άνθη του κακού». Ειδικά στο τελευταίο πεζόδρομο είναι παγκόσμιο φαινόμενο η συχνότητα με την οποία “φυτρώνουν” τα τραπεζοκαθίσματα. Ξεπερνούν και τα μανιτάρια.  Και ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος, ο αγαπημένος μου φίλος Άρης, ανήμπορος να παρέμβει να μου αραδιάζει χίλιες δυο δικαιολογίες, διόλου πειστικές, που επιβεβαιώνουν αυτό που ζούμε και βιώνουμε όλοι μας. Ένα ατέρμονο ΜΠΑΧΑΛΟ.
Ως πότε;
*Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε στο FACEBOOK.