Η εβδομάδα που μας πέρασε έχει καλά και κακά νέα, αλλά ως γενικό συμπέρασμα πολύ φοβάμαι ότι ισχύει το «ένα βήμα μπροστά και δυο πίσω». Να δούμε τα πράγματα πως εξελίχθηκαν ξεκινώντας από το φλέγον ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων.

Το καλό νέο είναι ότι ανακοινώθηκε από το αρμόδιο Υπουργείο η πρόσκληση για την Κέρκυρα που αφορά την χρηματοδότηση για το εργοστάσιο ολοκληρωμένης διαχείρισης. Ένα όντως πολύ σημαντικό βήμα, αφού μετά την επικαιροποίηση της μελέτης, τώρα εξασφαλίζεται όπως δείχνουν τα πράγματα και η χρηματοδότηση και πλέον ο Δήμος θα μπορέσει να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, εντός του 2019 για τη δημοπράτηση του έργου. Ένα έργο το οποίο όμως αναμένεται να ολοκληρωθεί, καλώς εχόντων των πραγμάτων, σε μια τριετία από την ημέρα της δημοπράτησης. Και ως τότε τι κάνουμε; Που βάζουμε και πως επεξεργαζόμαστε τα απορρίμματα; Το κακό νέο είναι ότι δεν υπάρχει αδειοδότηση για το οικόπεδο των αδελφάτων στο Τεμπλόνι και πλέον η εναπόθεση στο ΧΥΤΑ γίνεται οριακά. Ο Δήμος έχει απευθυνθεί στην αποκεντρωμένη για την αδειοδότηση, αλλά αυτή η διαδικασία για να ολοκληρωθεί θα απαιτηθεί τουλάχιστον ένα τρίμηνο. Ως τότε τι γίνεται;

Καλό νέο είναι η παραχώρηση του θαλασσίου μετώπου, από τον φάρο στο Καφέ Γυαλί μέχρι τον Ανεμόμυλο στο Δήμο, όπως ανακοίνωσε ο Δήμαρχος, αλλά κακό νέο, η εμμονή για το σπάσιμο του Δήμου, έτσι με αυτό τον τρόπο, τον βιαστικό και χωρίς καμία μελέτη και χωρίς προϋποθέσεις για την βιωσιμότητα των νέων Δήμων. Δυστυχώς πάμε από το κακό στο χειρότερο, τα βιώσαμε με τη δημιουργία 13 Δήμων για να  εξυπηρετηθούν προσωπικές στρατηγικές και να δημιουργηθούν πελατειακές σχέσεις, το ξανά βιώσαμε με την εμμονή του πρώην Υπουργού Εσωτερικών για τη δημιουργία ενός Δήμου και σήμερα το ξαναζούμε με την εμμονή να γίνουν 3 Δήμοι βιαστικά και πρόχειρα γιατί έτσι εξυπηρετούνται πολιτικές σκοπιμότητες. Έτσι όμως ο τόπος δεν πηγαίνει μπροστά και ούτε λύνονται προβλήματα.

Στα «άσχημα» νέα της εβδομάδας τα όσα είδαν το φως για τις συμβάσεις έργου του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ στο πλαίσιο του διασυνοριακού προγράμματος, που είχε ως αποτέλεσμα να φθάσει το θέμα στη Βουλή στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου και να οδηγηθεί ένας ακόμα σύμβουλος της πλειοψηφίας και του συνδυασμού της ΑΝΑΣΑ σε παραίτηση.

Και τέλος επίσης στα «άσχημα» νέα της εβδομάδας η κόντρα γιατρών και διοίκησης του Νοσοκομείου για την τοποθέτηση καμερών. Δεν λέω να υπάρξει ασφάλεια στο Νοσοκομείο, αλλά να εξασφαλιστούν τα προσωπικά δεδομένα και κυρίως αυτό που θέλουμε και έχει ανάγκη το Νοσοκομείο μας είναι όχι κάμερες, αλλά γιατρούς και νοσηλευτές. Και εκεί έχουμε μείνει πίσω.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις «Επισημάνσεις της Κυριακής» 23-12-2018.