«Γλίτωσα από 10 μπoφόρ, δεν θα πεθάνω αβοήθητος στο νησί μου», ακόμα ηχούν τα λόγια που μου είπε ένας κάτοικος των Οθωνών μετά το τραγικό χαμό ενός συμπολίτη μας, που έχασε την ζωή του πριν λίγες ημέρες μετά από καρδιακό επεισόδιο, σχεδόν αβοήθητος, αφού στο νησί δεν υπήρχε γιατρός. Κανείς δεν γνωρίζει αν η παρουσία γιατρού θα έσωζε τον συμπολίτη μας, αλλά σε κάθε περίπτωση θα είχε εξαντληθεί και η τελευταία ελπίδα και θα είχε γίνει κάθε δυνατή προσπάθεια, παροχής βοήθειας στον συμπολίτη μας.

Και αυτό είναι το σημαντικό. Ούτε μετριάζεται ο πόνος αλλά και το αίσθημα ασφάλειας των κατοίκων ότι από αυτό το Σαββατοκύριακο θα βρίσκεται γιατρός στο νησί, γιατί σε μια ευνομούμενη πολιτεία, όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες γίνονται πριν αποχωρήσει, εν προκειμένω ο γιατρός, για την κάλυψη της θέσης, ώστε να μην υπάρχει κενό.

Μιλάμε για τα Διαπόντια Νησιά, το βορειοδυτικότερο σημείο της επικράτειας, για τους ακρίτες, για την κρίσιμη περιοχή της ΑΟΖ και όχι για το κέντρο της Πρωτεύουσας. Και όμως αυτούς τους κατοίκους, η Ελληνική πολιτεία, σχεδόν τους αγνοεί. Ή σε κάποιες άλλες περιπτώσεις δεν τους αξιολογεί ισόνομα με τους άλλους ακρίτες, της άλλης πλευράς της επικράτειας, του  Αιγαίου και τρανή απόδειξη η περίπτωση του Μαθρακίου με την υπόθεση της μονάδας αφαλάτωσης που είχε υποσχεθεί η πολιτεία, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει έρθει για να τοποθετηθεί και να λειτουργήσει και έτσι επιτέλους να επιλυθεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα του νησιού.

Η απάντηση δε του Υπουργού Ναυτιλίας σε ερώτηση που κατατέθηκε στο Κοινοβούλιο είναι ενδεικτική και χαρακτηριστική «οι μονάδες αφαλάτωσης προορίζονται για το Αιγαίο και πρέπει να εκδοθεί Π.Δ. για τα νησιά του Ιονίου», όπερ σημαίνει, σε ελεύθερη μετάφραση ότι «υπάρχουν Α’ και Β’ κατηγορίας πολίτες».

Αλλά δυστυχώς δεν είναι μόνο αυτά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα Διαπόντια Νησιά με αποτέλεσμα την συνεχή υποβάθμιση τους, ενώ θα μπορούσαν να αποτελέσουν έναν σημαντικό πόλο ανάπτυξης. Φέτος, όπως λένε οι ίδιοι οι κάτοικοι, παρατηρείται στα Διαπόντια Νησιά, η μικρότερη προσέλευση επισκεπτών τους καλοκαιρινούς μήνες. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, γιατί εκτός από το πρόβλημα που ανέκυψε με το πλοίο της γραμμής, υπάρχουν τεράστια προβλήματα με τις λιμενικές υποδομές και κυρίως με το λιμάνι του Αγίου Στεφάνου από το οποίο εξυπηρετούνται κυρίως τα νησιά. Το λιμάνι έχει χωθεί, για μια ακόμα φορά από φερτά υλικά και φύκια και έχει καθυστερήσει η διαδικασία του διαγωνισμού για την εκβάθυνση του λιμανιού, με αποτέλεσμα να εκτυλίσσονται σχεδόν καθημερινά σκηνές απείρου κάλλους, όπως συνέβη προχθές, ο καπετάνιος του πλοίου που κάνει τα δρομολόγια προς τα νησιά από το λιμάνι του Αγίου Στεφάνου, να έχει πέσει μέσα στη θάλασσα μαζί με έναν επιβάτη και με τα χέρια να προσπαθούν να απομακρύνουν τα φύκια από την προπέλα του πλοίου για να μπορέσει να αποπλεύσει.

Μήπως είμαστε τριτοκοσμική χώρα;  Ας μην αναφερθούμε σε άλλα επιμέρους προβλήματα, όπως με τα απορρίμματα ή με τους δρόμους σε ορισμένα από τα νησιά όπως στο Μαθράκι. Δυστυχώς το μόνο στοιχείο που είναι εμφανές στα νησιά είναι η αδιαφορία της Ελληνικής πολιτείας, όταν τα νησιά μας, όχι μόνο είναι ακριτικά, αλλά βρίσκονται και σε μια κρίσιμη περιοχή όπως είναι η ΑΟΖ και υπάρχουν μάλιστα δηλώσεις από τη γειτονική χώρα, που αμφισβητούν ακόμα και την ελληνικότητα των νησιών αυτών, δηλώσεις βεβαίως που μόνο γέλιο προκαλούν.

Έχει φθάσει επιτέλους η στιγμή που θα πρέπει η Ελληνική πολιτεία, να αγκαλιάσει και τα Διαπόντια, αλλά και τα υπόλοιπα μικρά νησιά του Ιονίου, όπως συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις με τα νησιά του Αιγαίου.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις «Επισημάνσεις της Κυριακής», 05-08-2018.