Κυριακή και σήμερα προσερχόμαστε στις κάλπες για να αναδείξουμε τις νέες Αυτοδιοικητικές Αρχές Α’ και Β’ βαθμού για την επόμενη 4ετία, με ένα πρόβλημα που έχει δημιουργήσει χαίνουσες πληγές στο «σώμα» της Κέρκυρας. Τα σκουπίδια.
Πιο σωστά τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων, που έχει τραυματίσει σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια, το γόητρο, την εικόνα, το περιβάλλον, την καθημερινότητα και κατ’ επέκταση την ποιότητα ζωής τόσο των κατοίκων του νησιού μας, όσο και των επισκεπτών.
Αντί λοιπόν σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου η συζήτηση να γίνεται για το πώς θα αξιοποιηθούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του νησιού μας και των δήμων μας, μια που τώρα πλέον διαθέτουμε τρεις δήμους, εμείς συζητάμε για το πώς θα επιλύσουμε ένα πρόβλημα, το οποίο σχεδόν στην πλειοψηφία τους άλλες περιοχές της χώρας το έχουν λύσει, αν και αυτές πέρασαν από μια τέτοια διαδικασία, όχι βεβαίως στο μέγεθος και στη διάρκεια που αντιμετωπίζουμε εμείς το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Φθάσαμε στην ημέρα που θα αναδείξουμε τις νέες αυτοδιοικητικές αρχές και για να φθάσουμε μέχρι τις κάλπες για να ψηφίσουμε τα πρόσωπα στα οποία θα αναθέσουμε την διοίκηση του τόπου, θα πρέπει να ξεπεράσουμε τα εμπόδια των σορών των σκουπιδιών. Και κυριολεκτώ δεν είναι σχήμα λόγου.
Δυστυχώς και αυτό το καλοκαίρι προοιωνίζεται δύσκολο όσον αφορά τη διαχείριση των απορριμμάτων. Το οικόπεδο των αδελφάτων οσονούπω θα αποδειχθεί ότι δε επαρκεί και ακόμα δυστυχώς δεν έχει προχωρήσει η αγορά του οικοπέδου των 52 στρεμμάτων που θα δώσει μια περαιτέρω «ανάσα», όσον αφορά τη διαχείριση και την εναπόθεση των απορριμμάτων. Και βεβαίως δεν έχει ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός της 3Κ για την πρόσληψη των 170 εργαζομένων στην υπηρεσία καθαριότητας.
Και ενώ η κατάσταση στη διαχείριση των απορριμμάτων, τόσο όσον αφορά την αποκομιδή, και όσον αφορά τη διαχείριση βαίνει από το κακό στο χειρότερο, κάποιοι, μαθητευόμενοι μάγοι, κατά την προεκλογική περίοδο συνέχισαν να μας λένε παραμύθια. Ότι δήθεν δεν χρειαζόμαστε το εργοστάσιο, ότι μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα μόνο με την ανακύκλωση, δηλαδή από το 5% – 6% που είναι τώρα η ανακύκλωση να φθάσουμε στο 40% – 50% και το κορυφαίο που έχει ακουστεί, «να τα στείλουμε στο εξωτερικό»!!! Άλλοι μιλούν για Σουηδία, άλλοι για Πορτογαλία, τέλος πάντων όπου να ναι, αρκεί να είναι μακριά από εμάς.
Κάποιοι το πήρα απόφαση ότι δεν μπορούμε να τα μεταφέρουμε σε άλλο μέρος της χώρας και άλλαξαν τροπάριο και προτείνουν το εξωτερικό!!! Ότι να ναι, αρκεί ο καθένας να πει μια κουβέντα για να κερδίσει τις εντυπώσεις και ενδεχομένως και μερικά ψηφουλάκια. Αλλά επί της ουσίας, μια τρύπα στο νερό.
Ο κόσμος όμως βαρέθηκε τους «μάγους» και τα πειράματα και ζητά επιτακτικά ρεαλιστικές λύσεις και εφικτές προτάσεις γιατί η κατάσταση με τα απορρίμματα δεν πάει άλλο.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις «Επισημάνσεις της Κυριακής», 26-05-2019.