Η εφηβεία είναι η εποχή των πρώτων μεγάλων απογοητεύσεων. Ίσως σε πρόδωσε μια φίλη σου, ίσως αυτός που σου αρέσει προτιμά μια άλλη, ίσως ερωτεύτηκες και πληγώθηκες, ίσως δεν πήρες το πρώτο σου πτυχίο στα Αγγλικά και απογοητεύτηκες.

Και πιο μικρή είχες τις στεναχώριες σου, αλλά τώρα ίσως όλα μοιάζουν πιο μεγάλα και πιο οδυνηρά. Κάθε στεναχώρια μοιάζει να είναι το τέλος του κόσμου.. Κάθε ράγισμα στην καρδιά πονάει με έναν πόνο πρωτόγνωρο και δυσβάσταχτο. Οι δικοί σου ίσως προσπαθούν να σε βοηθήσουν. Καμιά φορά τα καταφέρνουν και καμιά φορά δεν ξέρουν πώς να σε προσεγγίσουν ή ποια είναι εκείνα τα λόγια που θα σε βοηθήσουν. Άλλες φορές, αν δεν νιώθεις άνετα να μοιραστείς τις στεναχώριες σου, ίσως δεν ξέρουν καν τι σου συμβαίνει. Είναι καλό να έχεις κάποιον ενήλικο που να εμπιστεύεσαι, αν όχι τους γονείς σου, ίσως μια θεία, νονά ή μεγάλη ξαδέλφη.

Είναι άνθρωποι που θα σε στηρίξουν και θα σε κατευθύνουν σωστά όταν έχεις κάποια διλήμματα ή δυσκολίες. Γενικά όταν έχουμε στεναχώριες είναι καλό να τις εξωτερικεύουμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να διαλαλούμε τα δράματά μας, αλλά να συζητάμε με τους ανθρώπους που μας αγαπούν. Η συζήτηση μας βοηθά να βάλουμε σε λόγια τα συναισθήματά μας και οι άνθρωποι με τους οποίους τα μοιραζόμαστε, μας βοηθούν να ξεμπερδέψουμε το κουβάρι που επικρατεί μέσα μας και να τα βάλουμε όλα σε μια σειρά. Είναι καλό να δίνουμε στις στεναχώριες μας δρόμο για να περπατούν έξω από την ψυχή μας και αυτό μπορεί να γίνει με πολλούς υγιείς τρόπους. Καμιά φορά βοηθάει το να ασχοληθούμε με κάτι δημιουργικό, όπως το να ζωγραφίσουμε ή να γράψουμε σε χαρτί τα όσα νιώθουμε. Άλλους τους βοηθά η σωματική και ψυχική εκτόνωση μέσα από αθλητικές δραστηριότητες ή μέσω του χορού και της μουσικής.

Μια βόλτα με τις φίλες μας ή το να ξεχαστούμε με μια ταινία ή ένα βιβλίο, μπορεί επίσης να απαλύνει για λίγο την θλίψη μας. Ακόμα κι αν δεν θέλουμε να μιλήσουμε, η συνύπαρξη με αγαπημένους ανθρώπους και η αγκαλιά τους, μπορεί να είναι θεραπευτική για τις πληγωμένες καρδιές. Φυσικά, έχουμε κάθε δικαίωμα να πάρουμε τον χρόνο μας και να μείνουμε και λιγάκι μόνοι να σκεφτούμε, αν νιώθουμε αυτή την ανάγκη. Δυστυχώς δεν υπάρχουν μαγικοί τρόποι για να πάψουμε να πονάμε. Η θλίψη για κάτι που χάσαμε (μια φιλία, ένα όνειρο, μια σχέση) είναι κάτι που πρέπει να το περάσουμε και να το ξεπεράσουμε σταδιακά. Είναι άλλωστε και ένα μάθημα ζωής. Από κάθε δυσκολία μαθαίνουμε, γινόμαστε πιο δυνατοί και ξέρουμε πώς να προστατεύουμε τον εαυτό μας καλύτερα στο μέλλον. Δες την πληγή στην ψυχούλα σου, σαν μια πληγή στο χέρι σου..Μπορείς να την περιποιηθείς, να την φροντίσεις αλλά χρειάζεται χρόνος και υπομονή για να επουλωθεί πλήρως. Στην αρχή η πληγή είναι ανοιχτή και μπορεί να πονάει πολύ, αλλά με τον καιρό η πληγή κλείνει και δεν εμποδίζει πια την καθημερινότητά μας. Υπάρχουν υγιείς και μη υγιείς τρόποι να εκφράζει κανείς την θλίψη του.

Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν τρόπους που νιώθουν ότι τους βοηθούν προσωρινά αλλά ουσιαστικά είναι καταστροφικοί, όπως είναι η χρήση αλκοόλ ή ουσιών. Είναι δρόμοι που όχι μόνο δεν βγάζουν πουθενά αλλά προκαλούν ακόμα περισσότερα προβλήματα. Κάποια κορίτσια νιώθουν ότι θέλουν να κάνουν κακό στο σώμα τους ή μπλέκουν με παρέες που τους οδηγούν σε λάθος δρόμους και επιλογές. Είναι σημαντικό να θυμάσαι πώς ό,τι και αν περνάς, όσο βαρύ και αν είναι, είναι μια φάση στη ζωή σου και όχι όλη σου η ζωή. Όταν περνάς δύσκολα χρειάζεται να φροντίζεις το σώμα σου και την ψυχή σου ακόμα περισσότερο, όπως θα φροντίζαμε ένα μικρό παιδάκι. Όταν έχεις στεναχώρια χρειάζεται να αγαπάς το σώμα σου και τον εαυτό σου ακόμα πιο πολύ.

Όταν το σώμα μας και η ψυχή μας είναι γερές, τόσο πιο γρήγορα θα επουλωθούν οι πληγές μας. Είναι κάποιες φορές που νιώθουμε ότι η θλίψη μας έχει γίνει μεγάλη σαν μαύρο σύννεφο που καλύπτει την ψυχή μας και την καθημερινότητά μας. Αν νιώθεις ότι έχουν περάσει μέρες και δεν αισθάνεσαι καλύτερα, αν νιώθεις ότι δεν έχεις διάθεση να κάνεις τίποτα από όσα έκανες πριν, αν δεν μπορείς να κοιμηθείς για μέρες ή θέλεις να κοιμάσαι όλη μέρα, αν το μυαλό σου γεμίζει με σκέψεις που σου λένε ότι δεν αξίζεις, ότι η ζωή δεν έχει νόημα και όλα μοιάζουν μαύρα, τότε είναι σημαντικό να ζητήσεις βοήθεια από τους δικούς σου ή κάποιον ενήλικο που εμπιστεύεσαι όπως έναν εκπαιδευτικό. Οι λύσεις υπάρχουν αρκεί να ζητήσεις στήριξη για να βγεις από την δύσκολη κατάσταση.

Είναι κάποιες φορές που μπορεί να χρειαστείς υποστήριξη από κάποιον άνθρωπο με εμπειρία, όπως είναι ένας ψυχολόγος, ο οποίος θα σε βοηθήσει να διαχειριστείς τη στεναχώρια σου και θα καθοδηγήσει τους δικούς σου στο πώς να σε στηρίξουν.

*Μαρία Αγάθου: Ψυχολόγος Παιδιών και Εφήβων.