Για μια ακόμα φορά τα τελευταία χρόνια βρισκόμαστε προ των πυλών της νέας τουριστικής περιόδου και η εικόνα την οποία παρουσιάζει το νησί μας, δεν μπορεί να αφήσει κανέναν ικανοποιημένο. Το αντίθετο μάλιστα, δημιουργεί προβληματισμό και σκεπτικισμό, για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα και κυρίως με ποια συναισθήματα θα φύγουν από το  νησί μας, όσοι επισκέπτες θα μας επιλέξουν για να περάσουν τις διακοπές τους. Τουλάχιστον αυτό ισχύει, για την αρχή της νέας τουριστικής περιόδου, η οποία, ομολογουμένως θα μας βρει, απροετοίμαστους. Και αυτό το συμπέρασμα αποτελεί γενικευμένη ομολογία και αντικειμενική, χωρίς κομματικές, παραταξιακές ή προσωπικές επιλογές και προτιμήσεις.

Μια βόλτα να κάνει  κάποιος, ο τρίτος ο αντικειμενικός παρατηρητής αλλά και γνώστης των καταστάσεων των προηγούμενων χρόνων, θα καταλήξει εύκολα στο πιο πάνω συμπέρασμα. Δεν είναι μόνο η προβληματική διαχείριση των απορριμμάτων και ο κίνδυνος με τους όγκους των σκουπιδιών να γεμίσουν τόσο στη πόλη, όσο και την ύπαιθρο και τα χωριά μας και κυρίως επί των εθνικών, κατ’ ευφημισμό πάντα οδών, τόσο της Παλαιοκαστρίτσας, όσο και της Λευκίμμης. Δεν είναι επίσης, το προβληματικό και σε πολλές περιπτώσεις επικίνδυνο οδικό δίκτυο τόσο το επαρχιακό, όσο και το δημοτικό, που δημιουργεί εικόνες υπανάπτυκτου κράτους και το αίσθημα στους επισκέπτες ότι βρίσκονται σε έναν τουριστικό προορισμό στον οποίο υπάρχει διάσταση ανάμεσα στην φήμη του και στις πραγματικές τουριστικές και κοινωνικές υποδομές που επικρατούν, με λίγα λόγια ότι μάλλον την «έχουν πατήσει». Ούτε είναι ο ελλιπής σε πολλές περιπτώσεις δημοτικός και δημόσιος φωτισμός που και φέτος θα μετατρέπει τους ταλαίπωρους τουρίστες το βράδυ σε σύγχρονους Διογένηδες με τα φαναράκια τους, να προσπαθούν να φθάσουν στα καταλύματα τους και στις ξενοδοχειακές μονάδες. Μια βόλτα στις εθνικές, κατ’ ευφημισμό πάντα Εθνικές οδούς, προς Παλαιοκαστρίτσα και προς Λευκίμμη, απ’ όπου περνά πάνω από το 90% των επισκεπτών του νησιού μας, θα σας θυμίσει περιβάλλον … Τζουράσικ πάρκ, με τα κλαδιά να έχουν φθάσει μέχρι τη μέση του δρόμου. Ξεχνώ τα σκουπίδια που υπάρχουν δεξιά και αριστερά των κεντρικών δρόμων και στέκομαι στο γεγονός ότι δεν έχουμε μπει ακόμα στον κόπο, ούτε να κλαδέψουμε τα κλαδιά για να μην υπάρχουν απρόοπτα για τους εποχούμενους.

Είναι η γενικότερη εικόνα του νησιού, που είναι εικόνα εγκατάλειψης και αδιαφορίας.

Και ξέρετε, για όλα αυτά δεν απαιτούνται τεράστια χρηματικά ποσά για να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις και να βελτιωθεί η εικόνα, που είναι και το ζητούμενο για έναν τουριστικό προορισμό. Απαιτείται μόνο, καλή θέληση, συντονισμός και στοιχειώδη οργάνωση και πιστέψτε με, θα μπορούσε να βελτιωθεί αρκετά η εικόνα. Χρειάζεται μεράκι και αγάπη για τον τόπο μας και η αναγνώριση ότι αυτό το νησί, είτε μας αρέσει, είτε όχι, ζει από τον τουρισμό. Αλλά ακόμα και αυτό να αγνοήσουμε, το οφείλουμε τους εαυτούς μας, στα παιδιά μας και στις οικογένειες μας, να ζούμε σε έναν τόπο, ο οποίος να μην είναι εγκαταλελειμμένος, ούτε να παρουσιάζει τέτοια εικόνα.

Ποτέ δεν είναι αργά, έστω και την ύστατη στιγμή, οι αρμόδιοι ας κάνουν αυτό για το οποίο ζήτησαν την ψήφο των συμπολιτών τους.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις «Επισημάνσεις της Κυριακής», 03-03-2019.