Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γνωστή και ως Διεθνής Ημέρα των Δικαιωμάτων των Γυναικών εορτάζεται στις 8 Μαρτίου. Έχει τις ρίζες της στις διαμαρτυρίες των γυναικών στις αρχές του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που ζητούσαν ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου. Θεσμοθετήθηκε το 1975  από τον ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων και κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών, ώστε να ενισχυθεί ο ρόλος  τους στον αγώνα για μια δίκαιη κοινωνία.

Είναι μια μέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο για την υποστήριξη της ισότητας, και την αξιολόγηση της θέσης των γυναικών στην κοινωνία. Παραδοσιακά, ενώσεις για τα δικαιώματα των γυναικών και ακτιβιστές διαδήλωναν  σε όλο τον κόσμο για να κάνουν γνωστά τα αιτήματά τους για βελτίωση της θέσης των γυναικών, καθώς και να γιορτάσουν τις νίκες και τα επιτεύγματα του κινήματος.

Σήμερα, η ημέρα έχει χάσει το πολιτικό της νόημα, και έχει γίνει απλώς μια εμπορική ευκαιρία για τους άνδρες να εκφράσουν την αγάπη τους  στις γυναίκες. όπως συμβαίνει και με τη γιορτή της μητέρας και την ημέρα του αγίου Βαλεντίνου. Σε πολλές περιοχές, του πλανήτη ωστόσο, παραμένει ισχυρή η αρχική πολιτική σημασία της ημέρας για την υποστήριξη της ενδυνάμωσης και της ισότητας των γυναικών.

Δυστυχώς  στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο, η παράνομη εμπορία και διακίνηση γυναικών με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση, την αναγκαστική εργασία, και γενικότερα άλλες μορφές σύγχρονης δουλείας είναι μέρος του γενικότερου φαινομένου της παράνομης εμπορίας και διακίνησης ανθρώπων. Διάφορες  φονταμενταλιστικές  κυβερνήσεις ποτέ δεν αναγνώρισαν τις γυναικείες οργανώσεις που αγωνίζονται για ισότητα και τιμώρησαν σκληρά πολλές ηγετικές φυσιογνωμίες του κινήματος. Παράλληλα στη χώρα που αυτοαποκαλείται «η μεγαλύτερη δημοκρατία του πλανήτη», όπου το προεδρικό αξίωμα κατέχονταν από γυναίκα, όπου γυναικείες θεότητες λατρεύονται εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι γυναίκες βιώνουν καθημερινά μια ζοφερή πραγματικότητα.

Ελεύθερος  άνθρωπος δεν είναι ο άνθρωπος  που καταπιέζει τη γυναίκα, γιατί ,χωρίς αυτήν πολλές από τις κοινωνικές κατακτήσεις που κέρδισε δεν θα υπήρχαν (απλά ας σκεφτούμε  το ρόλο της Ρόζας Πάρκα στις ΗΠΑ, Rosa Luxemburg στη Γερμανία) και πολλά άλλα.

Άρα θα ήταν σωστό και δίκαιο να πούμε στις γυναίκες ένα μεγάλο «ευχαριστώ» όχι μόνο επειδή μας έφεραν στο κόσμο αλλά γιατί παλεύουν  να αλλάξουν τον κόσμο.

Λένα Τσαγκαράκη