Αδιαμφισβήτητα η 25 Φεβρουαρίου θα πρέπει να καθιερωθεί από δω και στο εξής ως «Παγκερκυραϊκή Ημέρα Φυτέματος», μετά τα όσα συνέβησαν την περασμένη Κυριακή.

Τι συνέβη την Κυριακή;

Μια ομάδα συμπολιτών μας, απεγνωσμένοι από την κατάσταση του οδικού δικτύου, με τις αμέτρητες λακκούβες που αποτελούν την αιτία να εμπλέκουν κάποιους συνδημότες μας στην κοστοβόρα διαδικασία να επισκέπτονται τα βουλκανιζατέρ, προσφέροντας βεβαίως δουλειά στους επαγγελματίες τους είδους και κάποιους άλλους να δοκιμάζουν την αντοχή των νεύρων τους εμπλεκόμενοι σε αυτή την διαδικασία, αποφάσισαν, με αρκετή δόση χιούμορ να προβούν στην πρωτοποριακή διαμαρτυρία, φυτεύοντας στις λακκούβες άνθη. Μια ενέργεια που εξόργισε τον Δήμαρχο ο οποίος, προφανέστατα εκνευρισμένος δήλωσε με απαξιωτικό τρόπο ότι «κάποιοι συμπολίτες μας σηκώθηκαν από τους καναπέδες τους και βγήκαν από τα σαλόνια τους για να κάνουν αυτή την κινητοποίηση», κάπως έτσι τέλος πάντων. Και προχώρησε λέγοντας ότι η Αστυνομία δεν έκανε σωστά τη δουλειά της και επέτρεψε την αυτοδικία των δημοτών, προχωρώντας ακόμα περισσότερο ότι θα φθάσει το θέμα πολύ ψηλά. Προφανώς στα υψηλά κλιμάκια της Αστυνομίας.

Παρατήρηση πρώτη. Δεν στοιχειοθετείται το ποινικό αδίκημα της αυτοδικίας, θα γελάνε και οι λακκούβες. Πολύ ακραία άποψη.

Παρατήρηση δεύτερη. Ο Δήμαρχος έχασε το χιούμορ του ή δεν θα γνωρίζει αυτό που είχε πει ο Ουίνστον Τσώρτσιλ «ένα αστείο είναι πολύ σοβαρό πράγμα». Και με χιούμορ οι συμπολίτες μας ανέδειξαν το «πολύ σοβαρό πράγμα», δηλαδή την άθλια κατάσταση του οδικού δικτύου. Που δεν είναι βεβαίως αποκλειστική ευθύνη του Δημάρχου και της Δημοτικής του Αρχής, γιατί είναι ένα πρόβλημα το οποίο έρχεται από πολύ παλιά, αλλά σήμερα διοικεί η παρούσα Δημοτική Αρχή και Δήμαρχος είναι αυτός.

Παρατήρηση τρίτη. Δεν νομίζω ότι σε άλλη περίπτωση ο σημερινός Δήμαρχος θα έχανε την ψυχραιμία του για την συγκεκριμένη ενέργεια των συνδημοτών μας, αλλά ο εκνευρισμός του είναι αποκαλυπτικός των δύσκολων ημερών που βιώνει, λόγω του αδιεξόδου των απορριμμάτων. Και αυτό το στρες, φαίνεται ότι τον έχει λυγίσει, όπως φαντάζομαι θα συνέβαινε στον καθένα μας. Χωρίς να είναι στις προθέσεις μου να δικαιολογήσω τον οποιοδήποτε, αλλά όταν βρίσκεσαι στην «κορυφή» και έχεις το «τιμόνι», τότε πρέπει να χεις και γερά άντερα για να αντέξεις την πίεση. Δεν είναι λίγο πράγμα να ζεις εκ των προτέρων αυτά που θα ζήσουμε σε λίγο καιρό με τα σκουπίδια στους δρόμους. Κάτι βεβαίως που απεύχομαι.

Παρατήρηση τέταρτη. Άστοχη η τοποθέτηση του Δημάρχου και η «επίθεση» κατά των συμπολιτών μας, οι οποίοι είναι οι ίδιοι τους οποίους έχει επικαλεστεί η Δημοτική Αρχή σε διάφορες εθελοντικές δράσεις, που στην ουσία υποκαθιστούσαν μέρος υποχρεώσεων του δήμου. Τότε δεν αυτοδικούσαν;

Παρατήρηση πέμπτη. Αν ένας συμπολίτης μας, πάρει το πιεστικό και καθαρίσει έξω από το κατάστημα του το βρώμικο και γεμάτο τσίχλες πεζοδρόμιο, θα θεωρηθεί ότι αυτοδικεί; Θα κινδυνεύσει να οδηγηθεί στο δικαστήριο;

Όμως, ενώ οι συμπολίτες μας φύτευαν άνθη στις λακκούβες, ο Δήμαρχος, αν δεν ήταν Δήμαρχος όπως είπε, θα «φύτευε», έναν συνδημότη μας ο οποίος κατά την διάρκεια της λαϊκής συνέλευσης στο Τεμπλόνι, εκφράστηκε με υβριστικό τρόπο, που προσέβαλε τον Δήμαρχο. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, αλλά ποτέ ένας Δήμαρχος δεν πρέπει να απευθύνεται σε έναν δημότη, με τρόπο που θυμίζει λίγο «American bar», σε μια μάλιστα δημόσια διαδικασία, κατά την οποία συζητείται ένα σοβαρότατο πρόβλημα που επιβαρύνει την καθημερινότητα αυτών των πολιτών. Οπότε, σε ένα βαθμό, μπορεί να είναι δικαιολογημένη και η οργή τ«ων πολιτών αυτών, εξ αιτίας της υποβάθμισης της καθημερινότητας τους και της διαβίωσης τους.

Δυστυχώς δεν είναι δείγμα πολιτικού πολιτισμού αυτή η συμπεριφορά, αλλά σίγουρα είναι δείγμα της στρεσογόνου πίεσης που βιώνει ο Δήμαρχος. Θα μου πείτε, αν δεν αντέχει την πίεση ας παραιτηθεί. Δεν είναι πάντα λύση η παραίτηση. Αλλά σε κάθε περίπτωση η εξουσία οφείλει να αντέχει την κριτική, που είναι και Συνταγματικό δικαίωμα των πολιτών σε μια ευνομούμενη κοινωνία να ελέγχουν και να ασκούν κριτική, χωρίς βεβαίως να ξεπερνούν τα εσκαμμένα. Διαφορετικά δικαιώνεται ο Βολταίρος που έχει πει ότι «Για να βρεις ποιος σε εξουσιάζει, απλώς σκέψου ποιος είναι αυτός που δεν επιτρέπεται να κριτικάρεις». Αλλά αυτή η ρήση δεν ισχύει στον 21ο αιώνα.

Τα πράγματα για το νησί είναι δύσκολα και φοβάμαι ότι θα γίνουν ακόμα πιο δύσκολα, μετά την συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη στο Υπουργείο Εσωτερικών.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, ισχύει η πρόταση μου για να καθιερωθεί η 25η Φεβρουαρίου ως «Παγκερκυραϊκή Ημέρα Φυτέματος». Αλλά να φυτεύουμε άνθη, όχι τους συνδημότες μας.