Αδιανόητα και ακατανόητα πράγματα συμβαίνουν στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, με αποτέλεσμα να βαλτώνουν τα έργα και να παραμένουν άλυτα τα προβλήματα του τόπου. Η κόντρα μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας της Περιφέρειας, δηλαδή της Εκτελεστικής εξουσίας της Περιφέρειας και των υπαλλήλων, καλά κρατεί, ενώ εσχάτως έχουμε νέα επεισόδια στο σήριαλ αυτό.

Αφορμή για τη νέα σύγκρουση της Περιφερειακής αρχής με τους υπαλλήλους της αποτέλεσε η εκλογική διαδικασία, η οποία ορίζεται από το νόμο, για τη συγκρότηση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου, στο οποίο εξελέγη μεταξύ των άλλων υπάλληλος που τυγχάνει να είναι Γενική Διευθύντρια και με την οποία η περιφερειακή αρχή βρίσκεται σε κόντρα. Ο Περιφερειάρχης θεωρεί ότι κακώς εξελέγη, γιατί δεν προβλέπεται από το νόμο να εκλέγονται Γενικοί Διευθυντές, οι υπηρεσίες του όμως, που είχαν και την ευθύνη της διαδικασίας, ενέκριναν και επικύρωσαν την εκλογή της. Ο Περιφερειάρχης ζήτησε την παραίτηση της, η Γενική Διευθύντρια δεν παραιτήθηκε από την θέση της στο Υ.Σ και τελικά αποπέμφθηκε και στην θέση της τοποθετήθηκε άλλος υπάλληλος της ΠΙΝ.
Δεν θα μπω στην ουσία της υπόθεσης για το ποιος έχει δίκιο ή άδικο, δεν είναι αυτό το θέμα. Αυτό είναι το έλασσον, άλλα είναι τα μείζονα θέματα που αναδεικνύονται από αυτή την νέα σύγκρουση.

Πρώτον, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι, εδώ δεν μπορούν να φέρουν σε πέρας, μια τυπική διαδικασία, όπως είναι η εκλογή του Υπηρεσιακού Συμβουλίου, όχι να λύσουν πιο σύνθετα ζητήματα και θέματα, τα οποία σχετίζονται με την πρόοδο των έργων και με το πώς θα υπερκερασθούν προβλήματα που παρουσιάζονται στην εξέλιξη αυτών. Επιδεικνύουν αδυναμία να διεκπεραιώσουν μια τυπική διαδικασία, όχι να δώσουν λύσεις σε πιο σύνθετα ζητήματα.

Δεύτερον, αντί να αναλώνουν τις δυνάμεις τους για το πώς θα λύσουν θέματα, τα οποία σχετίζονται με προβλήματα και ζητήματα του τόπου μας, για το πώς θα τρέξουν έργα υποδομών, στα οποία έχουμε μείνει πολύ πίσω, «τσακώνονται» για το ποιος ή ποια και πως και αν εξελέγη νομοτύπως ή όχι κάποιος ή κάποια υπάλληλος στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, όταν μάλιστα ορίζει ο νόμος πως γίνεται αυτή η εκλογή!!!

Τρίτον, λυπάμαι που δικαιώνομαι όταν λέω ότι το ποδόσφαιρο είναι μικρογραφία της ζωής. Στη ποδόσφαιρό και στο μπάσκετ και στα ομαδικά αθλήματα γενικώς, είναι νόμος ότι η «υγεία» στα αποδυτήρια, δηλαδή το καλό κλίμα, είναι βασική προϋπόθεση της επιτυχίας. Αν δεν υπάρχει αυτή η προϋπόθεση, δεν μπορεί κανείς να ελπίζει ότι θα πετύχει. Δυστυχώς στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων δεν υπάρχει αυτή η προϋπόθεση, το αντίθετο μάλιστα, το κλίμα μεταξύ της Περιφερειακής αρχής και των υπαλλήλων, είναι το χειρότερο δυνατόν, όπως δείχνουν τα πράγματα.

Δεν φτάνει η υποστελέχωση των υπηρεσιών, υπάρχει και το πρόβλημα του κακού κλίματος στο εσωτερικό της Περιφέρειας, οπότε αν όχι μηδενίζονται, σίγουρα ελαχιστοποιούνται, οι ελπίδες να λυθούν τα προβλήματα του τόπου και να μπει επιτέλους το νησί μας και τα νησιά μας γενικότερα, σε αναπτυξιακή τροχιά.

Τα παραδείγματα, δυστυχώς, πάμπολλα. Να ξεκινήσω από το περίφημο «Μεταφορικό ισοδύναμο», το οποίο αποτέλεσε «σημαία» για την ΑΝΑΣΑ, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, αλλά και προεκλογική δέσμευση. Τρία χρόνια κοντεύουν να συμπληρώσει στην εξουσία και δεν έχει κάνει η Περιφερειακή αρχή το παραμικρό για να προωθήσει το πολύ σοβαρό αυτό θέμα, το οποίο ενδεχομένως να αποτελούσε μέρος της λύσης, στο πρόβλημα της θαλάσσιας σύνδεσης των νησιών μας και των μικρών νησιών πολύ περισσότερο, με την απέναντι ηπειρωτική ακτή.

Να θυμηθώ τα υδατοδρόμια και τα υδροπλάνα, αλλά τρία χρόνια χαμένα, προστίθενται στα τρία χαμένα χρόνια της προηγούμενης Περιφερειακής αρχής και κινδυνεύει να καταντήσει ανέκδοτο το «φέτος θα πετάξουν τα υδροπλάνα».

Να υπενθυμίσω τα χαμένα χρόνια της πρώην και της σημερινής Π.Α για την παραλιακή της Γαρίτσας, η οποία έχει φθάσει στο «χείλος του γκρεμού». Ε κάποτε θα τελειώσει αλλά μέχρι τότε, είναι αιτία δυσφήμισης του τουριστικού μας προορισμού και τα χρόνια δεν είναι 1 και 2 αλλά πολλαααααα.

Τι να πω αλήθεια για την παράκαμψη Αυλιωτών, είναι όντως τραγέλαφος. Έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί εδώ και 5-6 χρόνια, έχει απομείνει 50 μέτρα δρόμος, έχουν περάσει τρία σχεδόν χρόνια διακυβέρνησης της σημερινής αρχής, η οποία κατηγορούσε την προηγούμενη και είμαστε ακόμα στο περίμενε. Για 50 άντε 100 μέτρα δρόμου.

Να υπενθυμίσω το «άγος», κατάρα πραγματική, με την κατολίσθηση στον περιφερειακό Αχιλλείου και την ταλαιπωρία που υπέστησαν κατά την περσινή τουριστική περίοδο οι επισκέπτες στο Αχίλλειο, το δεύτερο σε επισκεψιμότητα μνημείο μετά την Ακρόπολη. Φέτος λέει φτιάχτηκε, αλλά έπρεπε να περάσει ένας ολόκληρος χρόνος, να χυθεί τόσο μελάνι, να γίνουν τόσες εκπομπές για να λυθεί το πρόβλημα;;;

Καλά τι να πω για τους φωτοσημαντήρες στο λιμάνι Αυλάκια Οθωνών. Η προηγούμενη Π.Α τους τοποθέτησε και τους πήρε ο … αέρας, η σημερινή τρία χρόνια τώρα και ενώ υπάρχει εργολάβος που αναδείχθηκε από τον διαγωνισμό δεν τους έχει τοποθετήσει. Αποτέλεσμα; Οι Οθωνοί να έχουν δυο λιμάνια, ένα παλιό και ένα νέο, το οποίο κόστισε 4 εκατομμύρια ευρώ και δεν εξυπηρετούνται επαρκώς.

Καλά για το Καφέ Γυαλί, την μαρίνα που υποτίθεται οτι θα λειτουργούσε στη καρδιά της πόλης της προστατευόμενης από την Ουνέσκο, δεν κάνω ούτε αναφορά. Από το 2010 – 2011 έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί, έχουν περάσει 7 χρόνια και δυο Περιφερειακές Αρχές και δεν έχει γίνει το παραμικρό. Θα τελειώσει μωρέ κάποτε και αυτό το έργο, αλλά στη πολιτική, όπως στη ζωή και στον αθλητισμό, με τον οποίο αποδεικνύονται άσχετες και οι δύο Π.Α, άλλη συζήτηση αυτή, σημασία έχει το timing.

Να μην πω για πιο απλά πράγματα, όπως για την ρύθμιση των φωτεινών σηματοδοτών στα Τρία Γεφύρια, που έγινε μετά από πιέσεις μου, αλλά μόνο στο ρεύμα της εξόδου με αποτέλεσμα στην είσοδο να γίνεται ο χαμός κάθε πρωί…

Εντάξει την Βίλα Ρόσσα την ξεχνάμε, όπως επίσης και τα παλιά Δικαστήρια. Αλήθεια, τελικά τι έγινε με το αίτημα αύξησης των ετών για την παραχώρηση του συγκροτήματος των παλιών δικαστηρίων στην Περιφέρεια;;
Και πάρα πολλά άλλα, τα οποία θα τα θίξω κάποια άλλη φορά. Όπως τη γέφυρα του Χάρακα, για την οποία η ΑΝΑΣΑ έψεγε τον Σπύρου, αλλά το έργο βρίσκεται στο «κοντεύει να τελειώσει» και δεν τελειώνει τρία χρόνια μετά. Ελπίζω να τελειώσει τώρα έστω και με αρκετή καθυστέρηση.

Συμπέρασμα, 6 χρόνια του θεσμού της αιρετής Περιφέρειας, τα Ιόνια είχαν δυο αναποτελεσματικές Περιφερειακές αρχές, να διαδέχεται η μία την άλλη. Αλλά η Π.Α Σπύρου πιστώνεται ότι «έστησε» την Περιφέρεια και ότι υπήρχε άριστο κλίμα μεταξύ πολιτικής ηγεσίας και εργαζομένων, σε γενικές γραμμές. Και ότι έκανε ένα μεγάλο έργο όπως ο προσήνεμος μόλος Κρουαζιερόπλοιων στο λιμάνι της Κέρκυρας..
Σε αυτή την θητεία, δυστυχώς, η αντιπολίτευση, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων είναι άφωνη και άλαλη, ενώ υπάρχει και η πλειοψηφία των περιφερειακών συμβούλων που δεν γνωρίζει τα θέματα.
Κατά τα άλλα τσακωθείτε λίγο ακόμα για το ποιος θα είναι μέλος στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο, ενώ η Περιφέρεια βουλιάζει. Έλεος…