Την προηγούμενη Πέμπτη ο τουρκικός στρατός (TSK) προέβη στην εκτόξευση του πρώτου μεγάλου βεληνεκούς (280 χλμ.) πυραύλου του στη Σινώπη του Πόντου, ο οποίος και κατέπεσε στη Μαύρη Θάλασσα, θυμίζοντάς μας τις εκτοξεύσεις πυραύλων από το καθεστώς της Πιόνγκ Γιάνγκ. Τα τουρκικά ΜΜΕ χαρακτήρισαν πετυχημένη την εκτόξευση του πυραύλου “Bora” διαμετρήματος 610 χιλιοστών της εταιρείας Roketsan, με τον Τούρκο Υπουργό Αμύνης Φικρί Ισίκ να δηλώνει περιχαρής ότι : “Η Τουρκία φτιάχνει πλέον τους δικούς της πυραύλους. Αυτή η εξέλιξη μας γεμίζει αυτοπεποίθηση και περηφάνια”. Να σημειωθεί ότι ο εν λόγω πύραυλος κατασκευάζεται αποκλειστικά στην Τουρκία, εντασσόμενος στο κολοσσιαίο πρόγραμμα εξοπλισμού της γείτονος, από την εγχώρια αμυντική βιομηχανία και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθιστώντας την Άγκυρα περιφερειακή υπερδύναμη. Την ίδια ώρα ο Τούρκος Α/ΓΕΕΘΑ Χουλουσί Ακάρ επισκεπτόταν την Ακρόπολη, μαζί με τους ομολόγους του, της Βαλκανικής χερσονήσου.

Αυτές τις ημέρες πραγματοποιείται στην Κωνσταντινούπολη η διεθνής έκθεση αμυντικών συστημάτων “IDEF 2017”, όπου παρουσιάζονται τα νέα αποκτήματα της Άγκυρας, όπως π.χ. ο πύραυλος πυροβολικού TRG-300 Tiger, τα άρματα μάχης ALTAY και KAPLAN, καθώς και οι κορβέτες MilGem με τεχνολογία απόκρυψης ίχνους στο ραντάρ (stealth), δύο εκ των οποίων το Τουρκικό Ναυτικό ήδη χρησιμοποιεί.
Η αναθεωρητική Τουρκία εξοπλίζεται όπως βλέπουμε με φρενήρεις ρυθμούς, πραγματοποιώντας επίδειξη δύναμης, με σκοπό την υλοποίηση των νεοθωμανικών σχεδιασμών της στην περιοχή τόσο της ΝΑ Μεσογείου, όσο και της Βαλκανικής.

Στη χώρα μας από την άλλη μεριά, παρατηρούμε παθητικά τη γιγάντωση της γείτονος. Και δεν είναι μονάχα αυτό. Δυστυχώς μερίδα κομμάτων του Ελληνικού κοινοβουλίου καταφέρονται εναντίον της οποιασδήποτε ακόμη και αναφοράς σε εξοπλισμό της Ελλάδος, πιστεύοντας ότι η πατρίδα μας είναι Ελβετία. Είναι άξια απορίας πραγματικά η εμμονή αυτών των ανθρώπων με αγκυλώσεις του παρελθόντος, περί διεθνισμού, πολιτικών κατευνασμού και αφοπλισμού, που μόνο τραγωδίες πρόσφεραν στη χώρα, χαρίζοντας την αξία της φιλοπατρίας σε φασιστικά και νεοναζιστικά μορφώματα. Συνεχώς διατυπώνουν τη μεγάλη γεωστρατηγική αξία της Ελλάδος στη θερμή περιοχή της ΝΑ Μεσογείου και τις συμμαχίες που έχει συνάψει. Πολύ καλές οι συμμαχίες, όμως δεν φθάνει μόνο αυτό.

Πρώτα και πάνω από όλους εμείς οι ίδιοι πρέπει να περιφρουρήσουμε τη χώρα μας. Ένα έθνος κερδίζει το σεβασμό των συμμάχων του, από την αποφασιστικότητα που επιδεικνύει. Η αποφασιστικότητα με τη σειρά της ισοδυναμεί με την στρατιωτική ισχύ που διαθέτει η χώρα. Και ας είμαστε ρεαλιστές. Φυσικά δεν μπορεί η Ελλάδα να φθάσει σε απόλυτους αριθμούς τους εξοπλισμούς της Τουρκίας. Μπορεί όμως, ναι σε αυτή την περίοδο που διανύουμε των μνημονίων, να θέσει ως προτεραιότητά της την άμυνα και ασφάλειά της. Έχουμε επισημάνει κατ’επανάληψη από τη στήλη αυτή ότι τα οικονομικά κάποια στιγμή θα βελτιωθούν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Η απώλεια όμως έστω και σπιθαμής εθνικού εδάφους, ανακτάται μονάχα με αίμα και κανένας “σύμμαχος” δεν θα προστρέξει για να μας βοηθήσει (βλ. Ίμια). Ο χρόνος στην κλεψύδρα μας τελειώνει. Είναι καιρός να θέσουμε ως Έθνος πρώτο μας μέλημα τη θωράκιση της πατρίδος μας, το οφείλουμε στους προγόνους μας, στα παιδιά μας και στις ερχόμενες γενιές.

 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις ‘’Επισημάνσεις της Κυριακής”, 14-05-2017.