Αποτελεί Εθνικό μας σπορ να εξηγούμε το αυτονόητο, δυστυχώς, γιατί το αυτονόητο, είναι απλό, απτό και δεν χρειάζεται εξήγηση, Μόνο στην Ελλάδα συμβαίνει αυτό και στο νησί μας το «σύνδρομο» καταγράφεται με ένα κλικ παραπάνω. Ίσως γιατί το αυτονόητο, ο καθένας το αντιλαμβάνεται με τα δικά τους κριτήρια, γι’ αυτό άλλωστε οι πρόγονοι μας εφεύραν την ρήση «εξ ιδίων κρίνεις τα αλλότρια», γιατί ο καθένας δίνει την εξήγηση που τν βολεύει.

Εξηγούμαι λοιπόν, όσον αφορά την υπόθεση του Ημιμαραθωνίου. Εγώ ουδέποτε ήμουν αντίθετος με την πραγματοποίηση της εκδήλωσης που επιχειρεί να οργανώσει ο Δήμος με τον Κ.Γ.Σ. Το αντίθετο μάλιστα, επικροτώ και υπερθεματίζω, όσον αφορά την πραγματοποίηση της εκδήλωσης, η οποία έπρεπε να γίνεται από χρόνια τώρα.

Οι ενστάσεις μου εστιάζονται στο στόχο που έχουν θέσει οι εμπνευστές της αθλητικής εκδήλωσης όσον αφορά το «μέγεθος» της. Ο στόχος επαναλαμβάνω κατά την άποψη μου, είναι αναντίστοιχος των δυνάμεων και των δυνατοτήτων της Κέρκυρας. Με λίγα λόγια έβαλαν πολύ χαμηλά τον πήχη.
Δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι και να γίνομαι κουραστικός, απλά συμπληρωματικά στα όσα ανέφερα σε σχετικό άρθρο μου χθες, μια από τις πολλές προτάσεις που μπορούν να διανθίσουν το συγκεκριμένο event, όπως λέμε στους Αρμενάδες, είναι να επιχειρήσουμε να γραφτούμε στο Βιβλίο Γκίνες αποδίδοντας 4.000 μουσικοί, τους έχουμε και 4.000 χορωδοί, τους έχουμε τον Ολυμπιακό Ύμνο του προγόνου μας Σπυρίδωνα Σαμάρα. Έτσι αναδεικνύουμε και προβάλουμε ένα συγκριτικό πλεονέκτημα που διαθέτουμε μόνο εμείς στον πλανήτη Γη και που μέχρι σήμερα το κρύβουμε.

Απλά πράγματα. Κάντε το, αλλά όχι μίζερο και μικρό. Κάντε το έτσι όπως αξίζει στη Κέρκυρα.