Μόνιμη επωδός τα τελευταία χρόνια και κυρίως φέτος το ότι έρχονται στο νησί μας «φτωχοτουρίστες», ότι τα έσοδα είναι μειωμένα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια και σε αναντιστοιχία με τις αφίξεις που αριθμητικά πάνε καλά και πολύ γκρίνια για την ποιότητα των τουριστών που προσελκύει ο τουριστικός μας προορισμός.

Παντελής έλλειψη αυτοκριτικής, εμφανής και προκλητική αλαζονεία θεωρώντας ότι είναι υποχρεωμένοι οι τουρίστες και μάλιστα οι «ποιοτικοί» τουρίστες, τους οποίους μέσα στην άγνοια μας τους ταυτίζουμε με αυτούς που έχουν «γερό» βαλάντιο και εξωφρενική άγνοια των κανόνων της αγοράς και δη του «υπέρτατου» κανόνα που είναι η προσφορά και η ζήτηση. Τι προσφέρουμε ρε καρντάσια στους «ποιοτικούς» τουρίστες από τους οποίους απαιτούμε να μας επισκεφθούν και να αφήσουν το «κομπόδεμα» τους στον τόπο μας; Τι καλύτερο προσφέρουμε από άλλους προορισμούς της γειτονιάς μας, για να μην πάω μακρύτερα; Μήπως τις σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες; Μήπως το σύγχρονο οδικό δίκτυο; Μήπως τις σύγχρονες κοινωνικές υποδομές, όπως είναι ο φωτισμός και η διαχείριση των απορριμμάτων; Μήπως τις οργανωμένες παραλίες, στις οποίες ο Δήμος δεν έχει τοποθετήσει ούτε ναυαγοσώστες; Ή μήπως την αγορά και την γαστρονομία που δεν θα τα συναντήσουν σε άλλο τουριστικό προορισμό; Βάλτε το χέρι στην καρδιά και απαντήστε, όχι σε μένα, ο καθένας μας στον εαυτό του.

Ας είμαστε ειλικρινείς και ας σταματήσουμε επιτέλους να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, σε μια εποχή έντονου ανταγωνισμού, σε μια εποχή που καθημερνά αναδεικνύονται νέοι τουριστικοί προορισμοί, εμείς έχουμε μείνει πίσω. Δεν θα πω ουραγοί, αλλά πίσω πολύ, σε σχέση με την θέση στην οποία θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε και να απολαμβάνουμε τα προνόμια της. Θα φέρω ένα παράδειγμα σχετικό με την προβολή και την οργάνωση των παραλιών, γιατί ένα από τα πλεονεκτήματα που «πουλάμε» είναι οι παραλίες. Το 2014 αναδειχθήκαμε ο κορυφαίος προορισμός παραλίας στην Ευρώπη και αντί να το αξιοποιήσουμε και να το προβάλουμε, δυστυχώς το θάψαμε.

Λοιπόν αδέλφια έχετε αντιληφθεί όλοι σας ότι το μοντέλο του λεγόμενου μαζικού τουρισμού «μας τελείωσε». Έκανε τον κύκλο του και δεν έχει να προσφέρει πια τα εισοδήματα που προσδοκούμε για να καλυφθούν οι ανάγκες μας. Έχετε αντιληφθεί όλοι και πολύ περισσότερο όσοι ασχολείστε άμεσα ή έμμεσα με τον τουρισμό, ότι θα πρέπει να δώσουμε νέα λάμψη στην ξεθωριασμένη τουριστική ταυτότητα του προϊόντος μας. Και αυτό απαιτεί, πέρα από τη βούληση, θεμελιώδες στοιχείο, όραμα και γνώση, για την χάραξη ενός νέου στρατηγικού σχεδιασμού.

Κατά την άποψη μου θα πρέπει να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα που είναι το τεράστιο πολιτιστικό και ιστορικό απόθεμα του τόπου μας, εμ μια ολιστική προσέγγιση, ούτως ώστε να γίνει καθετοποίηση και να ενεργοποιηθεί της τοπικής βιοτεχνίας . Θα φέρω ένα παράδειγμα.

Στο Βίδο, που έχουμε σταθεί μόνο στις παιδικές κατασκηνώσεις και στην γκρίνια, που εδράζεται σε ιδεολογικές αγκυλώσεις για την μην δραστηριοποίηση του ιδιωτικού τομέα ή μάλλον την ενοχοποίηση και δαιμονοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι της τοπικής μας ιστορίας, που παραμένει άγνωστο στους Κερκυραίους και φυσικά στους επισκέπτες του νησιού μας.
Δυστυχώς αγνοούμε οι περισσότεροι ότι από εκεί άρχισε ο εκχριστιανισμός της Κέρκυρας, από τους Αγίους Ιάσονα και Σωσίπατρο, περίπου το 80 μ.χ και ότι εκεί, στη θέση που βρίσκεται το σημερινό εκκλησάκι του Αγίου Στεφάνου, οι δυο Άγιοι έχτισαν αρχικά μια εκκλησία, η οποία στο πέρασμα των αιώνων καταστράφηκε αρκετές φορές και αναπαλαιώθηκε στη σημερινή της μορφή. Καταστράφηκε πρώτα το 550 μ.χ από τον Τωτίλα και τελευταία φορά το 1943 από τους Γερμανούς. Σε αυτή την θέση έχει ταφεί και ο Αντώνιος ο δεσμοφύλακας των δυο Αγίων, ο οποίος ασπάστηκε τον Χριστιανισμό. Μάλιστα το νησί αρχικά ονομαζόταν Άγιος Στέφανος. Αντί λοιπόν να μορφοποιήσουμε ένα τουριστικό προϊόν στο πλαίσιο του Θρησκευτικού τουρισμού και να δημιουργήσουμε θρησκευτικές διαδρομές, εμείς αναλωνόμαστε στη γκρίνια και στη μιζέρια, για το αν κουνιούνται τα φύλλα από τα δέντρα στο Βίδο. Ναι ρε παιδιά, όταν φυσάει μαΐστρος, κουνιούνται καμία φορά. Θα ήταν άσχημα δηλαδή αν ο επισκέπτης της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα, μετά πάρει το καραβάκι και επισκεφθεί το Βίδο και μετά κάποιο άλλο σημείο θρησκευτικού προσκυνήματος; Στη Βενετία, υπάρχει ένα νησάκι το Τορτσέλο στο οποίο βρίσκεται ο αρχαιότερος Βυζαντινός ναός της Ιταλίας και ο θρόνος του Αττίλα. Δηλαδή ένας βράχος όλος και όλος. Μιλούνια οι επισκέπτες και πηγαίνουν και αφήνουν τον οβολό τους. Εκεί πρέπει να στοχεύσουμε, κατά την άποψη μου, στη μορφοποίηση νέων τουριστικών προϊόντων θεματικού τουρισμού και ευτυχώς έχουμε πολλές δυνατότητες. Και να κάποιοι μίζεροι μπουν στον κόπο να «ξεψειρίσουν» κάποια ιστορικά στοιχεία, να θυμίσω ότι η Βερόνα ζει από το μπαλκόνι της Ιουλιέτας, το οποίο είναι μούφα, το ξέρει όλος ο κόσμος γιατί το 1923 βάφτισαν για καθαρά τουριστικούς λόγους, ένα μπαλκόνι ενός πανδοχείου ότι δήθεν είναι το μπαλκόνι της Ιουλιέτας.

Αυτά τα λίγα για σήμερα. Έχουμε τεράστιες δυνατότητες αλλά πρέπει να ξυπνήσουμε τώρα γιατί μετά θα είναι αργά για όλους μας.