Τα είπαμε, τα συμφωνήσαμε και τώρα θα «πνιγούμε» στο σκουπίδι. Χωρίς αποφάσεις, οι οποίες θα μας εξασφαλίζουν την λύση και την έξοδο από το αδιέξοδο που έχουμε περιέλθει, λόγω των άστοχων και ατελέσφορων ενεργειών και πρωτοβουλιών της Δημοτικής Αρχής, στον τομέα της Διαχείρισης των Απορριμμάτων, ολοκληρώθηκε το βράδυ, πιο σωστά τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης, η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Κέρκυρας.

Η απόφαση που ελήφθη, σύμφωνα με την πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου, ομοφώνως, αλλά σύμφωνα με την ελάσσονα μειοψηφία «όχι και τόσο ομοφώνως», ήταν αυτό που ζητούσαν οι κάτοικοι της Λευκίμμης και του Τεμπλονίου, όπως και συνδυασμοί της μειοψηφίας, αλλά και η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, να διεκδικήσουμε από τα συναρμόδια υπουργεία την ικανοποίηση του αιτήματος για μεταφορά των απορριμμάτων εκτός του νησιού, έως ότου ολοκληρωθεί το εργοστάσιο Ολοκληρωμένης Διαχείρισης. Με λίγα λόγια, η Δημοτική Αρχή «σύρθηκε» να διεκδικήσει ένα αίτημα το οποίο δεν πολυπίστευε και συντασσόταν με την κυβερνητικά άποψη ότι «μεταφορά απορριμμάτων εκτός νησιού, ξεχάστε την».

Παρατήρηση πρώτη. Η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με αποκλειστικό θέμα τη Διαχείριση των Απορριμμάτων, έπρεπε να είχε γίνει πριν από τρία χρόνια. Τότε όμως, η δημοτική πλειοψηφία, «καλπάζοντας» στο άρμα της αλαζονείας του εξουσιαστή, κομπορρημονούσε ότι διέθετε λύσεις για το συγκεκριμένο θέμα και απέρριπτε κάθε συζήτηση, ισχυριζόμενη ότι διαθέτει την «αλήθεια» που θα μας απάλλασσε από το χρόνιο πρόβλημα της Διαχείρισης των Απορριμμάτων. Δυστυχώς, ο Δήμαρχος, χωρίς να θέλω να τον «αθωώσω» από τις ευθύνες που φέρει για το θέμα, εμπιστεύθηκε «μαθητευόμενους μάγους», άσχετους με την αυτοδιοικητική πραγματικότητα της χώρας μας, με αποτέλεσμα να τον «κρεμάσουν» και αυτός με την σειρά του, να «κρεμάσει» ένα ολόκληρο νησί. Κάπως έτσι άνοιξε το Κουτί της Πανδώρας. Δεν έγινε τότε, δεν έγινε ούτε το 2016 την περίοδο των κινητοποιήσεων των κατοίκων του Τεμπλονίου που οδήγησαν στην ανακοίνωση του περίφημου «οδικού χάρτη» για την έξοδο από την κρίση των απορριμμάτων, αλλά ούτε και το 2017, πριν ένα χρόνο, όταν το ζητούσαν οι συλλογικότητες, οι συνδυασμοί της πλειοψηφίας, γενικά «όλος ο κόσμος». Ακόμα και πέρσι να γινόταν αυτή η συζήτηση υπήρχαν κάποια χρονικά περιθώρια για να μπορέσουμε να αντιδράσουμε. Τελικά δεν έγινε και πραγματοποιήθηκε χθές, αφού πλέον ο «ασθενής» είναι κλινικά νεκρός και τα περιθώρια να αναστραφεί η κατάσταση πολύ περιορισμένα. Μιλάμε μόνο για ένα θαύμα.

Παρατήρηση δεύτερη. Δεν μπορώ να συμμεριστώ τον ενθουσιασμό όσων θεωρούν ότι «το νερό μπήκε στο αυλάκι» και κρατάμε στο χέρι μας την λύση που θα μας βγάλει από το αδιέξοδο. Το μόνο που πετύχαμε είναι να συμφωνήσουμε όλοι(;) με καθυστέρηση ενός έτους, την διεκδίκηση της μεταφοράς των απορριμμάτων εκτός νησιού. Κάτι που βέβαια δεν εξαρτάται μόνο από εμάς. Πρέπει να βρεθεί υποδοχέας, πρέπει να ανάψει το πράσινο φως η Κυβέρνηση που μέχρι σήμερα έχει στυλώσει τα πόδια σε μια τέτοια προοπτική, πρέπει να ξεπεραστούν κάποια γραφειοκρατικά εμπόδια και να βρεθούν τα χρήματα.

Ερώτημα. Πηγαίνουμε όλοι μαζί, που δεν θα πάμε όλοι μαζί και θα το εξηγήσω παρακάτω, στην Αθήνα για να διεκδικήσουμε το αίτημα για την μεταφορά των απορριμμάτων και «τρώμε πόρτα» κατά το κοινώς λεγόμενο, υπάρχει plan B; Δεν υπάρχει. Και τότε τι κάνουμε; Υπάρχει εναλλακτική;

Παρατήρηση τρίτη. Παρά το γεγονός ότι πραγματικά «καιγόμαστε», διακρίνω μια περίεργη χαλαρότητα. Δεν εξηγείται διαφορετικά, γιατί ο Δήμαρχος αντί να βρίσκεται στην Αθήνα μαζί με την επιτροπή που θα συγκροτηθεί για τη διεκδίκηση του αιτήματος της μεταφοράς, ταξίδευσε στο Νόβισαντ.
Γιατί δεν θα πάνε όλοι μαζί; Ο Μπάμπης Χαραλάμπους, ο επικεφαλής της ΛΑ.ΣΥ το ξεκαθάρισε, «εγώ δεν μπορώ να πάω μαζί με την κυρία Βάκη και τον κύριο Παυλίδη, που μέχρι σήμερα υποστηρίζουν να ανοίξει ο ΧΥΤΥ Λευκίμμης». Η κυρία Βάκη θα συμμετάσχει στην επιτροπή όταν έχει διαφορετική άποψη; Όπως και ο κύριος Παυλίδης. Και τέλος ο Περιφερειάρχης, ο οποίος δεν παραβρέθηκε στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, θα αποδεχθεί την πρόσκληση να συμμετάσχει στην Επιτροπή, όταν μάλιστα προ δεκαημέρου είχε εκδώσει δελτίο τύπου, το οποίο «έδειχνε» Λευκίμμη;

Γι’ αυτό σας λέω, δεν συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό αρκετών και φοβάμαι ότι θα «πνιγούμε» στο σκουπίδι.