Όταν πριν από 1,5 περίπου χρόνο η Μερόπη Υδραίου είχε προτείνει να κηρυχθεί το νησί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, οφείλω να ομολογήσω ότι άκουσα την πρόταση της με μεγάλη δόση επιφυλακτικότητας και περίσκεψης. Σήμερα θεωρώ ότι πλέον είναι μονόδρομος και ότι εάν τότε είχε γίνει αποδεκτή η πρόταση, σήμερα τα πράγματα, όσον αφορά τη διαχείριση των απορριμμάτων θα ήτα αρκετά καλύτερα, αφού θα είχαν δρομολογηθεί οι διαδικασίες για την οριστική επίλυση του προβλήματος.
Δυστυχώς χάσαμε αρκετό χρόνο άπραγοι και ενώ βρισκόμασταν, εν τοις πράγμασι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Πως ακριβώς έχουν τα πράγματα σήμερα. Ο ΧΥΤΑ στο Τεμπλόνι, έχει πια κορεσθεί και δεν υπάρχει χώρος για την εναπόθεση των δεμάτων του δεματοποιητη. Ο ΧΥΤΥ στη Λευκίμμη δεν έχει αδειοδοτηθεί, αλλά ακόμα και να αδειοδοτηθεί, δεν υπάρχει η κοινωνική συναίνεση για την εναπόθεση των δεμάτων του δεματοποιητή. Οι κάτοικοι αντιδρούν σε αυτή την προοπτική και αν επιχειρηθεί να εναποτεθούν δέματα στον ΧΥΤΥ, αφού βεβαίως αδειδοτηθεί, τότε πολύ φοβάμαι ότι θα ζήσουμε σκηνές από το παρελθόν με τα ΜΑΤ και τις συγκρούσεις με τους κατοίκους.
Αλλά ακόμα και αν επιτευχθεί η περιβόητη και πολυπόθητη κοινωνική συναίνεση και επιτρέψουν οι κάτοικοι της Λευκίμμης να τοποθετηθούν τα δέματα που «παράγει» ο δεματοποιητής, αφού προηγουμένως βελτιωθεί το τελικό αποτέλεσμα, λόγω της χωρητικότητας του, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κατασκευάστηκε για να καλύψει τις ανάγκες τριών κοινοτήτων και τα μέγεθος του δεν είναι μεγαλύτερο από τις διαστάσεις ενός γηπέδου ποδοσφαίρου, θα μπορεί αν δέχεται δέματα το πολύ για ένα εξάμηνο, άντε για ένα χρόνο. Το μεσοδιάστημα όμως μέχρι την οριστική λύση που είναι η κατασκευή του εργοστασίου ολοκληρωμένης διαχείρισης, θα διαρκέσει το λιγότερο μια τριετία. Τι κάνουμε λοιπόν μέχρι τότε, με δεδομένο ότι, όπως είπαν Περιφερειάρχης και Δήμαρχος ότι η Κυβέρνηση δεν επιτρέπει την μεταφορά εκτός νησιού;
Θεωρώ ότι αποτελεί μονόδρομο να κηρυχθεί η Κέρκυρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, να συμπιεστούν και να επισπευσθούν οι διαδικασίες για την οριστική λύση και παράλληλα, να αγορασθούν τα γειτονικά οικόπεδα στο ΧΥΤΑ Τεμπλονίου για να κατασκευασθεί ΧΥΤΥ μέσα σε ένα χρόνο ή να εξευρεθεί άμεσα χώρος στη μέση Κέρκυρας για την κατασκευή ΧΥΤΥ. Και βέβαια επίσης άμεσα να ξεκινήσει  ενημερωτική καμπάνια για την ανακύκλωση, που είναι πλέον ευθύνη κάθε Κερκυραίου πολίτη.
Αντίπαλος μας είναι ο χρόνος και φρονώ ότι ο λύσεις που έχουν οι αρμόδιοι στα χέρια τους είναι συγκεκριμένα. Εκτός και να κρύβουν άσο στο μανίκι τους και μας εκπλήξουν όλους, κάτι που εύχομαι διαφορετικά θα περάσουμε ένα καυτό 2018 και όχι λόγω της κλιματικής αλλαγής.
Υ.Γ
Ο πρώην Βουλευτής της ΛΑ.Ε Στέφανος Σαμοίλης, μου είπε ότι συναντήθηκε με μια μελετητική ομάδα η οποία έχει προτείνει και στη δημοτική αρχή μια μέθοδο, που δεν χρειάζεται ΧΥΤΥ, αφού η μισή ποσότητα των απορριμμάτων θα γίνεται κομπόστ, άρα λίπασμα και η άλλη μισή θα πωλείται σε εργοστάσια για καύσιμη ύλη. Μάλιστα η μονάδα για 25.000 τόνους στοιχίζει περίπου 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Και για 50.000 τόνους απορριμμάτων σχεδόν τα διπλάσια. Αν όντως υπάρχει τέτοια μέθοδος γιατί δεν την υιοθετούν οι αρμόδιοι;