Το μεσημέρι της περασμένης Κυριακής στο γήπεδο της Κέρκυρας έζησα στιγμές υπέρτατου ευδαιμονισμού παρακολουθώντας από την απέναντι κερκίδα 1000 οπαδούς του ΠΑΟΚ να τραγουδούν ακατάπαυστα για τρεις περίπου ώρες, υποστηρίζοντας την ομάδα μας, στον αγώνα με την τοπική ομάδα.

Ναι το ΕΑΚΚ μετατράπηκε σε μια μικρή Τούμπα, ουδέποτε έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο, ποτέ στο παρελθόν δεν έζησε τέτοιες στιγμές αθλητικής αξιοπρέπειας το ΕΑΚΚ, από οπαδούς της αντιπάλου ομάδας. Και ουδέποτε οπαδοί αντίπαλης ομάδας βρέθηκαν τόσοι πολλοί στο νησί για να υποστηρίξουν την ομάδα τους σε αγώνα με την τοπική ομάδα.

Πρώτη φορά ζήσαμε τέτοιες στιγμές, που θύμιζαν, όχι σε επίπεδο υποδομών αλλά ατμόσφαιρας, Αγγλικά γήπεδα. Δεν ακούστηκε ούτε ένα υβριστικό σύνθημα για την Κερκυραϊκή ομάδα, ούτε ένα. Ε εντάξει ακούστηκαν υβριστικά συνθήματα για τον Ολυμπιακό και τον Πειραιά, αλλά αυτό είναι κάτι το «φυσιολογικό» και το αναμενόμενο, διαφορετικά δεν θα ήταν ορίτζιναλ ΠΑΟΚτσήδες, αλλά «τρανσέξουαλ». Οπότε, μέχρι εδώ, στο δίλλημα ναι ή όχι στις μετακινήσεις οπαδών, τάσσομαι αναφανδόν υπέρ της μετακίνησης.

Οι οπαδοί είναι συστατικό στοιχείο ενός αγώνα, για αυτούς γίνονται οι αγώνες και χωρίς αυτούς, δεν υπάρχει ποδόσφαιρο. Ακόμα και οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, από την αρχή της «εφεύρεσης» του αθλήματος μέχρι σήμερα, μέρες του βαθέως επαγγελματισμού που οι ποδοσφαιριστές τα κονομάνε χοντρά, εντάξει όχι όλοι, είμαι σίγουρος ότι πρώτα ονειρεύτηκαν να αγωνιστούν σε ένα γεμάτο γήπεδο με φιλάθλους και μετά τα χρήματα.

Βεβαίως δεν μπορώ να απαντήσω τι θα γινόταν, δηλαδή πως θα συμπεριφερόταν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, αν ο ΑΟΚ Κέρκυρα διεκδικούσε το πρωτάθλημα ή αν αντίπαλος στο γήπεδο δεν ήταν ο ΑΟΚ, αλλά ο ΟΣΦΠ ή αλλιώς «γαύρος». Δεν ξέρω σε τι κατάσταση θα βρισκόταν σήμερα το νησί και η πόλη ή μάλλον φαντάζομαι, θα θύμιζε την επόμενη ημέρα του βάρβαρου βομβαρδισμού της 13ης Σεπτεμβρίου του 1943.

Οπότε, ε ναι κύριε Βασιλειάδη φοβάμαι ότι δεν υπήρξατε ποτέ φίλαθλος, δηλαδή δεν ζήσατε ως φίλαθλος, δεν έχετε βιώματα, οπότε καλύτερα να το ξανασκεφθείτε για τις μετακινήσεις. Ή τουλάχιστον βάλτε όρους και προϋποθέσεις και πλαίσια.
Ρωτήστε και εμάς που υπήρξαμε φίλαθλοι και ταξιδέψαμε με την ομάδα μας, όπως ταξίδεψαν χθες οι ομοϊδεάτες μου στο νησί και με αποσταθεροποίησαν με αποτέλεσμα σήμερα να αναρωτιέμαι, αν είμαι διχασμένη προσωπικότητα. Γιατί χάρηκα που το γήπεδο της Κέρκυρας ντύθηκε στα μαυρόασπρα, πέταξα στα ουράνια που είδα την πόλη να ντύνεται στα «μαυρόασπρα», αλλά μπήκα σε μια διλημματική κατάσταση, βλέποντας σε τι κατάσταση άφησαν το φέρυ μποτ που πήραν για την επιστροφή… Λες και πέρασε τσουνάμι. Δεν θέλω να επεκταθώ, αλλά οι μαρτυρίες των φοβισμένων συνεπιβατών, έτσι όπως μου τις εξιστόρησαν αρκούν. Τα «σάρωσαν» όλα μπροστά στα έκπληκτα και φοβισμένα μάτια τόσο των επιβατών, όσο και του πληρώματος του πλοίου, μέχρι τα σωστικά μέσα, τα πέταγαν όπου έβρισκαν και στη θάλασσα.

Και από τη μια το «μικρό» παιδί μέσα μου έλεγε: «Ε ναι πολύ καλά έκαναν, τι ήθελες να κάνουν; Και λίγα που έκαναν», γιατί φίλοι μου, ας είμαστε ειλικρινείς, εμείς, εγώ τουλάχιστον, έχω κάνει και έχω ζήσει πολύ χειρότερες καταστάσεις, αλλά τα χρόνια που βαραίνουν στην πλάτη μου, όσο αντιστοιχούν σε ωριμότητα, αν αντιστοιχούν, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι αυτά, είναι «αλητείες». Τις οποίες όμως «δικαιολογώ» για να είμαι συνεπής με το παρελθόν μου, αλλά καταδικάζω, ως ώριμος άνθρωπος ή συμβιβασμένος, πείτε το όπως θέλετε, γιατί το μέλλον μας, ως κοινωνία πρέπει να είναι καλύτερο από το παρελθόν. Οφείλουμε να βελτιωνόμαστε. Και βέβαια είναι και θέμα παιδείας, την οποία είχα προσωπικά, αλλά δεν με εμπόδισε να φερθώ ως κάφρος, και πολύ καλά έκανα, γιατί θεωρώ ότι στα 18 και στα 19, ε ναι πρέπει να καφρίσεις και λίγο για να μην δημιουργούνται αποθυμένα. Όμως, μια ευνομούμενη πολιτεία, οφείλει να προστατεύσει την περιουσία και την σωματική ακεραιότητα των πολιτών της.
Κύριε Βασιλειάδη, χωρίς όρους και προϋποθέσεις μην αποφασίσεις υπέρ της μετακίνησης των οπαδών, θα βρεις το μπελά σου με αυτά που θα ακούς έπειτα από κάθε «μάχη».

Δυστυχώς, δεν είμαστε ακόμα ώριμοι για να λειτουργήσουμε όπως οι Ευρωπαίοι φίλαθλοι. Όχι όλοι ε, γιατί υπάρχουν και «έξω» κάφροι.