Την Παρασκευή θα γίνει η τελετή ονοματοδοσίας στο κολυμβητήριο της Κέρκυρας, το οποίο θα μετονομασθεί σε «Σπύρος Γιαννιώτης» προς τιμή του Ολυμπιονίκη μας. Προσωπικά διαφωνώ με αυτή την επιλογή και θεωρώ, συμφωνώντας απόλυτα με την Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος, ότι θα έπρεπε να δοθεί το όνομα «Σπύρος Γιαννιώτης» στο Εθνικό κολυμβητήριο στο ΟΑΚΑ. Αυτή η τιμή αξίζει στο Σπύρο Γιαννιώτη, ο οποίος είναι ο κορυφαίος Έλληνας κολυμβητής, που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα και θα έβαζα άνετα στοίχημα ότι δεν πρόκειται να αναδειχθεί τα επόμενα 100 χρόνια άλλος Έλληνας κολυμβητής, που θα καταφέρει όσα κατόρθωσε ο Σπύρος Γιαννιώτης, αλλά δεν το βάζω το στοίχημα γιατί δεν θα ζω για να το κερδίσω.

Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δόθηκε στο κλειστό στο ΟΑΚΑ το όνομα του Νίκου Γκάλη, ο οποίος όντως υπήρξε σχεδόν το άπαν για το Ελληνικό μπάσκετ, το οποίο όμως άθλημα έβγαλε και άλλους αθλητές που μπορούν να συγκριθούν με το Νίκο Γκάλη, πρώτος απ’ όλους ο Γιαννάκης, αλλά και μεταγενέστεροι όπως ο Διαμαντίδης, ο Σπανούλης και ο Παπαλουκάς και δεν ονομάζεται «Σπύρος Γιαννιώτης» το κολυμβητήριο. Είμαι απολύτως σίγουρος, ότι πολύ δύσκολα θα αναδειχθεί Έλληνας κολυμβητής, ο οποίος θα πετύχει τους άθλους του Σπύρου Γιαννιώτη. Και αν στο μπάσκετ είχαμε να επιδείξουμε πριν τον Γκάλη επιτυχίες, όπως την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος από την ΑΕΚ το 1968, στην κολύμβηση δεν είχαμε καμία αντίστοιχη των επιτυχιών του Σπύρου Γιαννιώτη.

Ο Σπύρος Γιαννιώτης βρέθηκε για μια 20ετια στη κορυφή της Παγκόσμιας Κολύμβησης, ξεκινώντας από την Ολυμπιάδα του Σύδνεϋ το 2000, το 2004 στου Ολυμπιακούς της Αθήνας κατέκτησε την 5η θέση στο 1500 ελεύθερο και θα μπορούσε αν ήταν πιο προσεχτικός να ανεβεί στο βάθρο, στην Ολυμπιάδα του Πεκίνου, για το επίπεδο του μπορεί κάποιος να πει ότι δεν τα πήγε καλά, στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου όλοι θυμόμαστε πως έχασε το μετάλλιο και το θυμόμαστε γιατί μαζί του λυγίσαμε όλοι όταν τον είδαμε να ξεσπά σε λυγμούς και στο Ρίο, στα 36 του, μεγάλη ηλικία για να κάνει ένας κολυμβητής πρωταθλητισμό, κατέκτησε στην συνείδηση όχι μόνο των Ελλήνων φιλάθλων, αλλά όλου του κόσμου, το χρυσό. Για μας δεν έχασε από τον Ολλανδό αντίπαλο του. Και μόνο για το ήθος του, θα έπρεπε να δοθεί το όνομα του στο εθνικό κολυμβητήριο, γιατί ο Σπύρος Γιαννιώτης είναι πρότυπο για όλα τα Ελληνόπουλα, πρότυπο ότι δεν παρατά τον στόχο του, πρότυπο ψυχικής δύναμης, γιατί ξεπέρασε όλα τα εμπόδια μέχρι να πετύχει αυτό που ονειρευόταν και βέβαια πρότυπο ήθους. Σπάνια ένας πρωταθλητής συγκεντρώνει τόσες αρετές. Και ο Σπύρος Γιαννιώτης, όπως και να το κρίνεις και με αυστηρότητα, είναι ο πρωταθλητής και ο άνθρωπος πρότυπο που αξίζει να τον ακολουθήσουν οι νέοι.

Θεωρώ μάλιστα μείζον έλλειμμα ότι οι Βουλευτές της Κέρκυρας δεν έφεραν το θέμα στη Βουλή, στο πλαίσιο του Κοινοβουλευτικού ελέγχου, για να ζητήσουν να μετονομασθεί το εθνικό κολυμβητήριο σε «Σπύρος Γιαννιώτης».
Εντάξει η Κέρκυρα, ως όφειλε, έκανε το χρέος της, αλλά κατά την άποψη μου δεν αρκεί. Όπως επίσης η Κέρκυρα δεν έχει κάνει το χρέος της και πρέπει κάποια στιγμή να το κάνει, να τιμήσει την άλλη Ολυμπιονίκη μας την Μαρία Γεωργάτου. Ελπίζω το επόμενο αθλητικό κέντρο να ονομασθεί Μαρία Γεωργάτου, αν και ακόμα περιμένουμε να γίνει το «Σπίτι της Γυμναστικής».

Όπως και να ναι θα πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τον Σπύρο Γιαννιώτη και προτείνω ο Δήμος Κέρκυρας να καθιερώσει ετήσιους αγώνες με διεθνή χαρακτήρα ανοιχτής θαλάσσης με την επωνυμία «Σπύρος Γιαννιώτης».