Για μια ακόμα φορά ανοίγει η συζήτηση για το μέλλον της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, από καραμπόλα, με την γνωστοποίηση ότι διασπάται η 6η Υ.ΠΕ στην οποία υπάγεται υγειονομικά και η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, αλλά δεν επανιδρύεται η Υ.ΠΕ Ιονίων Νήσων, δηλαδή το παλιό ΠΕΣΥΠ το οποίο είχε καταργηθεί επί Υπουργίας Δημήτρη Αβραμόπουλου μαζί με άλλα 5 ΠΕΣΥΠ.

Βεβαίως μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί ή να ρωτήσει, τι έχουμε κάνει, ως Ιόνιοι και ως Κερκυραίοι για να επανιδρυθεί του παλιό ΠΑΣΥΟ ή η Υ.ΠΕ Ιονίων Νήσων, δηλαδή πως διεκδικήσαμε την ικανοποίηση του αιτήματος μας; Με ποια και πόση ένταση; Όπως τότε, στα τέλη της δεκαετίας του 90 όταν ο τότε Υπουργός Υγείας Α. Παπαδόπουλος αρνιόταν πεισματικά να συστήσει το ΠΕΣΥΠ Ιονίων Νήσων και είχε δημιουργηθεί ένα παγκερκυραικό και πανεπτανησιακό μέτωπο, το οποίο έκαμψε τις αντιρρήσεις του τότε Υπουργού Υγείας ή πιο σωστά, έπεισε τον τότε Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη να δώσει εντολή στον Υπουργό του για να ικανοποιήσει το αίτημα μας. Σήμερα τι έχουμε κάνει ώστε να επανιδρυθεί το ΠΕΣΥΠ; Και όταν λέω τι έχουμε κάνει, όλοι μαζί, αυτοδιοίκηση Α! και Β! βαθμού, κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι, θεσμικοί παράγοντες και φορείς, δηλαδή κόμματα, Επιμελητήρια και άλλοι παράγοντες; Τίποτα ή σχεδόν τίποτα.

Θα ρωτήσει κάποιος ή θα αναρωτηθεί «ε και τι έγινε που δεν επανιδρύθηκε το ΠΕΣΥΠ ή η Υ.ΠΕ Ιονίων Νήσων;», δηλαδή τι περισσότερο θα κερδίζαμε σε θέματα που αφορούν την προώθηση της υγείας στα νησιά μας; Μήπως θα είχαμε περισσότερα χρήματα, από τα κουτσουρεμένα χρήματα του προϋπολογισμού για την υγεία; Όχι, αλλά πρώτον, θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε χρήματα και δεύτερον και σημαντικότερο, τα χρήματα αυτά, έστω και τα λίγα, θα προοριζόταν μόνο για τα νησιά μας και θα μπορούσε να γίνει πιο σωστός προγραμματισμός και διάθεση με βάση την αρχή της αναλογικότητας και κυρίως την αρχή της εγγύτητας. Κυρίως το τελευταίο, αφού, από την εμπειρία ο ΠΕΣάρχης είχε ιδίαν άποψη για τα προβλήματα των νοσοκομείων στα νησιά μας, αφού οι επισκέψεις του ήταν σαφώς περισσότερες από τις επισκέψεις του Διοικητή της Υ.ΠΕ. Να θυμίσω ότι ο πρώην Διοικητής της Υ.ΠΕ είχε επισκεφθεί το Νοσοκομείο της Κέρκυρας μόνο ΜΙΑ φορά.

Τώρα όσον αφορά το πώς και γιατί συνδέεται η υπόθεση του ΠΕΣΥΠ ή της Υ.ΠΕ Ιονίων Νήσων με τους φόβους για το μέλλον της Διοικητικής Περιφέρειας, νομίζω ότι ο καθένας μας το αντιλαμβάνεται. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων αποψιλώνεται από διοικητικές δομές, οι οποίες μεταφέρονται στη γειτονική Ήπειρο ή αλλού. Και όχι μόνο αυτό, σε αυτές τις περιπτώσεις, δηλαδή της απομάκρυνσης διοικητικών δομών από την Περιφέρεια μας, γίνεται ένας ιδιότυπος διαχωρισμός, Κέρκυρα και Λευκάδα πάνε συνήθως μαζί και Κεφαλονιά, Ζάκυνθος και Ιθάκη σε άλλο «γκρουπ».

Να θυμίσω ότι στο πλαίσιο αυτό απομακρύνθηκε η Διοίκηση του ΕΚΑΒ από την Κέρκυρα, χωρίς σοβαρές αντιδράσεις και κυρίως χωρίς να διεκδικούμε να επαναφέρουν την έδρα στο νησί. Και όχι μόνο αυτό, αλλά πριν από ένα μήνα, απομακρύνθηκε και το τηλεφωνικό κέντρο του ΕΚΑΒ το οποίο μεταφέρθηκε στα Γιάννενα και κάποιοι τοπικοί πολιτικοί το δικαιολογούσαν. Και δεν είναι μόνο το ΕΚΑΒ, απομακρύνθηκε η Τράπεζα της Ελλάδος, τα στρατολογικά γραφεία, η Περιφερειακή Διεύθυνση του Λιμενικού, ακόμα και υπηρεσίες του ΕΟΤ παρέμειναν μόνο οι υπηρεσίες του ΕΟΤ στη Κέρκυρα και πολλές άλλες υπηρεσίες και διοικητικές δομές.

Σε αυτό ακριβώς το φαινόμενο της αποψίλωσης των διοικητικών δομών από την Κέρκυρα και την Περιφέρεια μας, εδράζεται ο φόβος ότι κάποια μέρα, μια κυβέρνηση, όπως και να ονομάζεται αυτή, κατεβάσει την «ταμπέλα» της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, η οποία ιδρύθηκε τελευταία, μετά από απαίτηση του αείμνηστου Αντώνη Τρίτση. Και η οποία Περιφέρεια Ιονίων Νήσων ταυτίζεται ιστορικά με το πρώτο νεοελληνικό κράτος, την Ιόνια Πολιτεία. Ούτε αυτό το ιστορικό γεγονός κάποιοι δεν το σέβονται και βρίσκονται δυστυχώς σε όλα τα κόμματα.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις ‘’Επισημάνσεις της Κυριακής’’, 29-10-2017.