Στο ποδόσφαιρο λέμε για τα διαιτητικά λάθη ότι «το λάθος δεν διορθώνεται με λάθος», τα πράγματα γίνονται χειρότερα και οδηγούν στην έκρηξη της βίας πολλάκις. Θα δανειστώ τη ρήση για να την χρησιμοποιήσω στην περίπτωση του Δήμου Κέρκυρας και στην εμμονή κάποιων λίγων για την εξυπηρέτηση καθαρά προσωπικών στρατηγικών και της εξασφάλισης της πολιτικής του επιβίωσης προωθούν και επιδιώκουν στο πλαίσιο της επικείμενης αναδιάρθρωσης του Καλλικράτη, την διάσπαση του Δήμου.

Όταν το 2010 ο Ραγκούσης επέμενε πεισματικά στο δόγμα «Κάθε νησί και ένας Δήμος» μας οδηγούσε σε μια επικίνδυνη ατραπό της οποίας βιώσαμε τις στρεβλώσεις. Ο Ραγκούσης νόμιζε ότι όλα τα νησιά της χώρας έχουν το ίδιο ανάγλυφο και τα ίδια χαρακτηριστικά με τα νησιά του Αιγαίου και με την Πάρο της οποίας ήταν Δήμαρχος, όπου βγαίνεις στη Παροικιά φωνάζεις κάποιον και τον βρίσκεις ή ότι όλα τα νησιά έχουν το ίδιο οδικό δίκτυο όπως η Πάρος, δηλαδή ένα δρόμο «πάνω – κάτω στο νησί». Η Κέρκυρα όμως έχει ένα εκτεταμένο οδικό δίκτυο περίπου 2χιλι. Χιλιόμετρα, 106 χωριά και ένα ανομοιογενές οικιστικό ανάγλυφο με ένα αστικό κέντρο, με δυο ημιαστικά κέντρα ένα στο βορά και ένα στο νότο και μεγάλη έκταση στην περιφέρεια, όπου όλα αυτά έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετικές ανάγκες. Για παράδειγμα, ο Δήμος Περιστερίου, που είναι ένα μεγάλος Δήμος σε έκταση και πληθυσμό, περίπου σαν την Κέρκυρα, έχει τα ίδια χαρακτηριστικά και τις ίδιες ανάγκες στην καθαριότητα, στην ύδρευση και τα λοιπά. Προφανώς ο τότε Υπουργός Εσωτερικών δεν τα γνώριζε και μας έβαλε σε περιπέτειες.

Καλώς ή κακώς όμως τα καταφέραμε και μέσα σε 7 χρόνια συνενώθηκαν 12 Δήμοι, αντίστοιχες Αναπτυξιακές και οργανισμοί, όπως και ΔΕΥΑ, λίγες λιγότερες. Αλλά έγινε η συνένωση με τα όποια προβλήματα.
Και ξαφνικά, αντί να στηρίξουμε και να βελτιώσουμε την λειτουργία αυτού του νέου μορφώματος, μας προκύπτει η «ανάγκη» και το «αίτημα» για την διάσπαση του Δήμου, μόνο και μόνο για να γίνει κάποιος Δήμαρχος στο βορά και κάποιος άλλος Δήμαρχος στο νότο και αδιαφορώντας για την επίλυση των προβλημάτων και της καθημερινότητας των πολιτών.

Ο Δήμος Κέρκυρας το 2010 είχε περίπου 1000 εργαζόμενους ενώ τώρα έχει σκάρσα 500, πως θα γίνει ο διαχωρισμός σε 3 ή 4 Δήμους με δεδομένο την απαγόρευση στις προσλήψεις; Και ακόμα αυτό το εμπόδιο να υπερκερασθεί υπάρχει η οικονομική δυνατότητα της χώρας να στηρίξει οικονομικά τους Δήμους, όταν φέτος στον προϋπολογισμό τα χρήματα για την αυτοδιοίκηση είναι μειωμένα κατά 3 δις ευρώ;

Ε όχι δεν πρέπει να επιτρέψουμε να γίνει αυτό το νέο έγκλημα που θα οδηγήσει σε περαιτέρω υποβάθμιση το νησί μας, μόνο και μόνο γιατί κάποιοι θέλουν να γίνουν Δήμαρχοι.

Οφείλουμε να πούμε την αλήθεια στους συμπολίτες μας.