Η αλήθεια είναι ότι αυτό το Σαββατοκύριακο, το Λονδίνο δεν θύμιζε σε τίποτα το βροχερό, παγωμένο, σχεδόν μελαγχολικό Λονδίνο της Αγκάθα Κρίστι, ούτε είχε την εικόνα, που συχνά, πυκνά μου μετέφεραν διάφοροι φίλοι που επισκέπτονται τακτικά την Αγγλική πρωτεύουσα.
Αντίθετα, ένας φωτεινός, λαμπερός, ζεστός ήλιος, είχε κάνει την εμφάνισή του και είχε βγάλει κυριολεκτικά τον κόσμο στους δρόμους.
Και εκεί δίπλα στο πολύβουο κέντρο του Λονδίνου, δίπλα στην Oxford Street και την πλατεία Trafalgar, το Hyde Park.

Τι ωραίο πρωινό σκεφτόμουν, τι ωραίο πάρκο, τι ωραία βόλτα!

Αλήθεια τι να πει κανείς για το Hyde Park; Όλοι απολαμβάνουν τον περίπατό τους, ανεξάρτητα από ηλικία, εθνικότητα φύλλο θρήσκευμα. Ένα πάρκο όπου μπορείς να απολαύσεις τη φύση κάθε εποχή, ακόμα κι αν είσαι στην καρδιά του χειμώνα. Σκίουροι, κύκνοι, πάπιες, δέντρα και λουλούδια, πολλά πανέμορφα λουλούδια.
Άνδρες και γυναίκες να κάνουν τζόκινγκ, νεαροί ποδηλατιστές που έβλεπες στα κατακόκκινα πρόσωπα τους ποσο το απολάμβαναν και τουρίστες, πολλοί τουρίστες από όλα τα μέρη του κόσμου που με τα κινητά στο χέρι δεν άφηναν τίποτα χωρίς να το φωτογραφίσουν.

Περπατούσα κατά μήκος του Hyde Park, εντυπωσιασμένος από το θέαμα αλλά …. έχουμε κι εμείς πάρκα, συλλογιζόμουν. Ε, δεν μας λείπουν. Έχουμε τις πλατείες μας, τη Γαρίτσα, το Μποσκέτο και τόσα άλλα πάρκα.
Εντάξει δεν είναι και στην καλύτερη κατάσταση. Εντάξει δεν είναι και τόσο καλοδιατηρημένα, καθαρά και περιποιημένα, αλλά τι να κάνουμε. Κρίση είναι, θα περάσει.

Αλήθεια. Τι ωραίο πρωινό. Τι ωραία βόλτα!!!!

Ανάθεμα κι αυτά τα κινητά …
Εκεί που αποθανάτιζα τις ωραίες στιγμές τού Hyde Park, να η ειδοποίηση από το κινητό.
Μόλις η Ρέα είχε ανεβάσει στο Corfutvnews την είδηση και με ειδοποίησε να την διαβάσω.

Θαύμα, θαύμα, διαβάζω, άνθισαν τα λουλούδια στους δρόμους. Φυσιολογικό σκέφτομαι, γιατί θαύμα; Αφού είναι νωρίς το Πάσχα φέτος.
Συνεχίζοντας όμως το διάβασμα μου λύθηκε η απορία.

«Αψήφησαν τον κακό καιρό, διαβάζω, και την έντονη βροχόπτωση και από νωρίς το πρωί Κερκυραίοι πολίτες προχώρησαν σε μία πρωτότυπη και συμβολική πρωτοβουλία φυτεύοντας λουλούδια στις λακκούβες.»

Έλληνες, αθάνατοι Έλληνες σκέφτηκα σχεδόν χαμογελώντας, μέχρι που συννεφιασα.

Μάλιστα. Μια ζωή τα ίδια και τα ίδια.
Μια πανέμορφη πόλη που λίγο πριν φορέσει τα γιορτινά της, λίγο πριν υποδεχτεί τους επισκέπτες της, οι δρόμοι είναι γεμάτοι λακκούβες που θυμίζουν κρατήρες ηφαιστείου.
Μια πανέμορφη πόλη που δεν κράτησε τίποτα από την οργάνωση, την αγάπη για τον τόπο τους, την αυτοπειθαρχία, τον σεβασμό προς τον πολίτη, των Άγγλων φίλων μας, τα χρόνια που είχαν την διοίκηση των Επτανήσων.
Μα γιατί όσα χιλιόμετρα κι αν διανύσεις στην Αγγλία δεν θα βρεις πουθενά λακκούβα ή σκουπίδι; Όλα κινούνται με πρόγραμμα, με οργάνωση, με νοικοκυριό και σεβασμό στον άλλο. Μα γιατί; Άλλος Θεός είναι εδώ;

Ευτυχώς έχω καλή μνήμη ακόμα.
Πρόσφατα διάβασα ότι στα Αγγλικά αρχεία εντοπίστηκε η καταγραφή ενός δημόσιου επόπτη του Καουπεργουέιτ, ο οποίος είχε τον υγειονομικό έλεγχο παραγωγής τροφίμων και ποτών.
Ο άνθρωπος αυτός μας λέει ότι, από 12 Ιουνίου μέχρι την 5η Ιουλίου του 1710, ναι καλά διαβάσατε το 1710, διήνυσε 470 χιλ. πεζή βέβαια ή με άλογο, επιθεωρωντας 263 παρασκευαστήρια τροφίμων, 71 αποστακτήρια ουίσκι, 20 κηροποιεία και μια ζυθοποιία. Πραγματοποίησε 81 καταμετρήσεις και ήλεγχε το έργο 9 εισπρακτόρων φόρων.

Τι ωραία που ξεκίνησε η βόλτα, αλλά και τι μελαγχολικό φιναλε είχε.

Λουλούδια λοιπόν στους δρόμους ή τα λουλούδια τού Hyde Park; Εύκολη η απάντηση.

Λουλούδια στην Κέρκυρα έστω και στους δρόμους, αλλά με την εργατικότητα, την οργάνωση, τον προγραμματισμό και την σοβαρότητα των ανθρώπων που έφτιαξαν το Hyde Park.

Ά ξέχασα. Οι πλατείες μας, τα πάρκα μας, όπως το Μποσκέτο, η Γαρίτσα, το Μον Ρεπό έγιναν την περίοδο που την διοίκηση των Επτανήσων είχαν ακόμα οι Άγγλοι φίλοι μας.